Toy Story

Meneer Aardappelhoofd

3 weergaven 3 uur geleden

Kleurplaat van Meneer Aardappelhoofd uit Toy Story 5 om gratis te printen, kleuren, schilderen en tekenen

Stel je voor dat je midden in je speelgoedkamer ineens een neus onder de kast vindt, een oor naast een schoen ziet liggen en ergens verderop een oog ontdekt dat je nog steeds lijkt aan te kijken. Bij vrijwel ieder ander speelgoed zou dat behoorlijk vreemd zijn, maar bij Meneer Aardappelhoofd is het juist de normaalste zaak van de wereld. Deze bekende Toy Story figuur kan zijn gezicht en andere lichaamsdelen uit elkaar halen, verwisselen en weer op een andere plek zetten, waardoor hij er binnen een paar tellen totaal anders uit kan zien. Dat maakt een kleurplaat van Meneer Aardappelhoofd extra leuk, want je bent niet alleen bezig met kleuren. Je kunt meteen bedenken welke gekke combinatie vandaag bij hem past. Misschien krijgt hij een knalpaarse hoed, groene schoenen en een blauwe neus, of kies je juist voor de vertrouwde kleuren die je uit de films kent. Print je favoriete tekening uit, leg de potloden of stiften klaar en kijk maar eens welke versie van deze brommerige aardappel langzaam op papier verschijnt.

Meneer Aardappelhoofd, in het Engels bekend als Mr. Potato Head, heeft niet eens een wilde actiepose nodig om grappig te zijn. Zijn gezicht doet vaak al genoeg. Met zijn wenkbrauwen, grote neus, snor en dat typische wantrouwige gezicht lijkt hij regelmatig te denken dat de andere speelgoedfiguren alweer iets onhandigs hebben bedacht. Hij kan sarcastisch zijn, snel mopperen en heeft er weinig moeite mee om duidelijk te laten merken wanneer iets hem niet bevalt. Toch is hij veel meer dan alleen de knorrepot van de groep. Achter zijn scherpe opmerkingen zit een speelgoedvriend die om de anderen geeft en die vooral voor Mevrouw Aardappelhoofd een heel zachte kant laat zien. Juist die combinatie maakt hem zo leuk om tijdens het kleuren een eigen verhaal te geven. Kijk eens goed naar zijn gezicht op de kleurplaat en verzin wat er net gebeurd kan zijn. Misschien heeft Woody hem gevraagd mee te doen aan een plan waar hij totaal geen vertrouwen in heeft, is Rex ergens van geschrokken of ontdekt Meneer Aardappelhoofd dat hij al een tijdje naar zijn verdwenen oor zoekt terwijl het vlak naast hem ligt.

Zijn losse onderdelen zijn natuurlijk het perfecte excuus om zelf verder te tekenen. Ogen, oren, armen en andere onderdelen kunnen bij Meneer Aardappelhoofd van zijn lichaam worden gehaald, en in zijn ontwerp hoort zelfs ruimte om extra onderdelen te bewaren. In de wereld van Toy Story zorgt dat regelmatig voor grappige situaties, maar op papier kun je er nog veel meer mee doen. Teken naast de kleurplaat bijvoorbeeld een rij nieuwe neuzen, drie verschillende brillen of een verzameling hoeden waar Meneer Aardappelhoofd zelf uit mag kiezen. Een enorme feesthoed met sterren kan naast een piepklein petje komen te liggen, terwijl een veel te grote snor misschien bijna zijn hele gezicht bedekt. Kinderen die graag tekenen kunnen een compleet vel met nieuwe accessoires maken en daarna bedenken welke combinatie het grappigst is. Het hoeft allemaal niet netjes of realistisch te zijn. Een personage dat zijn eigen gezicht uit elkaar kan halen, is juist ideaal voor ideeën die een beetje gek zijn. Wie zin heeft, kan zelfs een nieuw gezicht ontwerpen en kijken hoeveel verschillende uitdrukkingen met dezelfde basisvorm mogelijk zijn.

Ook met kleuren kun je alle kanten op. Sommige kinderen vinden het leuk om Meneer Aardappelhoofd zo dicht mogelijk bij zijn bekende uiterlijk te houden en zoeken zorgvuldig de juiste kleuren uit. Anderen willen juist zien wat er gebeurt als werkelijk niets meer klopt. Geef de ene schoen een andere kleur dan de andere, maak zijn hoed vol stippen of teken kleine sterretjes op een plek waar normaal helemaal geen patroon zit. Je kunt dezelfde Meneer Aardappelhoofd kleurplaat ook meerdere keren printen en iedere versie een eigen thema geven. Eén vel kan dicht bij Toy Story blijven, een tweede wordt de meest kleurrijke Aardappelhoofd ooit en bij een derde mag ieder gezinslid één onderdeel kleuren zonder eerst met de anderen te overleggen. Pas als iedereen klaar is, wordt duidelijk hoe de uiteindelijke combinatie eruitziet. Misschien blijkt alles toevallig prachtig bij elkaar te passen, maar de kans is minstens zo groot dat Meneer Aardappelhoofd eruitziet alsof hij zich met zijn ogen dicht heeft aangekleed. Bij deze figuur maakt dat het resultaat eigenlijk alleen maar leuker.

De keuze van het materiaal kan de tekening weer een heel andere uitstraling geven. Met kleurpotloden kun je rustig werken en kleine stukjes netjes invullen, terwijl viltstiften juist voor felle kleuren zorgen die meteen opvallen. Wasco is fijn voor kinderen die graag lekker stevig kleuren en grotere vlakken snel gevuld willen zien. Op wat dikker papier kun je Meneer Aardappelhoofd zelfs schilderen met kindvriendelijke verf. Dan komen de kleuren met een penseel heel anders op het papier terecht en hoeft het resultaat ook niet zo precies te zijn. Wie echt wil experimenteren, kan één afbeelding printen voor potloden, één voor stiften en één om te schilderen. Leg ze daarna naast elkaar en kijk hoeveel verschil het materiaal maakt, ook al begon iedere versie met precies dezelfde lijntekening. Zo wordt een eenvoudige printable vanzelf een kleine creatieve proef waarbij kinderen kunnen ontdekken wat zij zelf het prettigst en het leukst vinden om te gebruiken.

Zijn opvallende gezicht nodigt bovendien uit tot een spelletje met emoties. Je hoeft maar iets aan zijn ogen, mond of wenkbrauwen te veranderen en Meneer Aardappelhoofd lijkt ineens heel anders te reageren. Een kind kan eerst vertellen hoe hij volgens hem of haar kijkt. Is hij boos, verbaasd, achterdochtig, vrolijk of gewoon een beetje chagrijnig? Daarna komt de leukste vraag: waarom kijkt hij zo? Misschien heeft Hamm een grap gemaakt waar Meneer Aardappelhoofd eigenlijk om moet lachen, maar probeert hij serieus te blijven. Misschien heeft Buzz iets gezegd wat hij maar vreemd vindt, of heeft Slinky net iets gedaan waar hij totaal niet op gerekend had. Vanuit zo’n simpel gezicht kan vanzelf een verhaal ontstaan. Daarna kan het kind naast de kleurplaat een tweede gezicht tekenen waarin Meneer Aardappelhoofd juist een compleet andere stemming heeft. Zo blijft de activiteit speels, terwijl kinderen tegelijk ontdekken hoe kleine veranderingen in een gezicht een andere emotie kunnen laten zien.

Mevrouw Aardappelhoofd past natuurlijk perfect in zo’n zelfbedacht avontuur. Meneer Aardappelhoofd kan vaak brommen en mopperen, maar zijn band met haar laat een veel warmere kant van hem zien. Je kunt daarom na het kleuren een tweede figuur naast hem tekenen en bedenken waar ze samen mee bezig zijn. Misschien maken ze zich klaar om met Woody, Buzz en de rest van de groep op pad te gaan. Misschien heeft Mevrouw Aardappelhoofd een onderdeel gevonden dat haar man al de hele tijd zoekt. Of misschien zijn alle accessoires door elkaar geraakt en moeten ze eerst uitzoeken wat van wie is. Voeg tekstwolkjes toe als je zin hebt om er een kleine strip van te maken. Oudere kinderen kunnen zelf opschrijven wat de personages zeggen, terwijl jongere kinderen hun tekst kunnen vertellen en een volwassene die erbij zet. Op die manier wordt kleuren vanzelf gecombineerd met tekenen en verhalen bedenken, zonder dat het voelt alsof er een opdracht moet worden afgemaakt.

De rest van de Toy Story vrienden kan de pagina nog drukker en grappiger maken. Woody kan aan de zijkant verschijnen, Buzz Lightyear komt misschien net binnenlopen en Rex kijkt ergens op de achtergrond alsof hij verwacht dat er ieder moment iets misgaat. Hamm en Slinky kunnen natuurlijk ook meedoen. Je hoeft daarvoor geen bestaande scène uit een film na te maken. Het is juist leuker om iets te verzinnen dat nog nooit is gebeurd. Stel je bijvoorbeeld voor dat Meneer Aardappelhoofd op een ochtend ontdekt dat al zijn losse onderdelen verdwenen zijn. Woody organiseert meteen een zoektocht, Buzz maakt er een officiële missie van en Rex raakt al in paniek voordat iemand überhaupt heeft gekeken waar de spullen kunnen liggen. Teken daarna de ontbrekende onderdelen ergens in het plaatje. Een oor kan achter een speelgoedkist uitsteken, de neus ligt half onder een stoel en de hoed blijkt misschien gewoon op Rex te staan. Zo verandert de kleurplaat ineens in een zoekplaat waarin steeds nieuwe details kunnen worden toegevoegd.

Toy Story 5 geeft weer nieuwe ideeën om op voort te borduren. In het verhaal krijgen Woody, Buzz, Jessie en de andere vertrouwde speelgoedfiguren te maken met technologie die een steeds grotere rol krijgt in de speeltijd van Bonnie. Disney Nederland omschrijft dat als een nieuwe technische uitdaging voor het speelgoed. Dat onderwerp past verrassend goed bij Meneer Aardappelhoofd, juist omdat je zo makkelijk kunt bedenken wat voor gezicht hij bij iets nieuws zou trekken. Nadat hij is ingekleurd, kan een kind bijvoorbeeld een tablet of ander apparaat naast hem tekenen en vervolgens verzinnen hoe hij daarop reageert. Kijkt hij nieuwsgierig, vindt hij het maar niets of staat hij al klaar met een scherpe opmerking? Er hoeft geen scène uit de film te worden nagemaakt. De bedoeling is juist dat kinderen zelf bedenken hoe zo’n ontmoeting zou kunnen verlopen en daarmee hun eigen kleine Toy Story moment maken.

Voor jonge kinderen kan het allemaal veel eenvoudiger blijven. Het duidelijke gezicht en de losse lichaamsdelen van Meneer Aardappelhoofd maken hem geschikt om tijdens het kleuren vanzelf over ogen, oren, neus, armen, voeten en andere lichaamsdelen te praten. Een ouder kan vragen welk onderdeel nog geen kleur heeft of waar de neus zit, en het kind kan daarna hetzelfde lichaamsdeel bij zichzelf aanwijzen. Dat hoeft nergens als leeractiviteit te worden aangekondigd, want het ontstaat gewoon tijdens het kleuren. Oudere kinderen kunnen juist wat meer aandacht besteden aan patronen, schaduwen en kleine details. Zij kunnen verschillende tinten gebruiken, de hoed voorzien van een eigen ontwerp of de schoenen veranderen in iets dat helemaal niet in de film voorkomt. Eén kleurplaat werkt daardoor heel anders voor een kleuter dan voor een ouder kind, terwijl beide gewoon plezier kunnen hebben met hetzelfde personage.

Ook op school, de opvang of thuis met meerdere kinderen kun je makkelijk een grappige verzameling maken. Geef iedereen hetzelfde plaatje van Meneer Aardappelhoofd en laat alle kinderen zelf bepalen welke kleuren ze gebruiken. Hang de tekeningen daarna naast elkaar. Hoewel de basis overal identiek was, zullen de resultaten waarschijnlijk nauwelijks op elkaar lijken. De ene versie lijkt misschien sterk op het personage uit Toy Story, terwijl de andere vol felle kleuren en verzonnen accessoires zit. Kinderen kunnen hun creatie vervolgens een eigen naam geven, zoals Meneer Aardappelhoofd op vakantie, Meneer Aardappelhoofd in de ruimte of Meneer Aardappelhoofd die zich in het donker heeft aangekleed. Het bedenken van zo’n titel maakt de afbeelding meteen persoonlijker en kan weer het begin zijn van een nieuw verhaal dat ze bij hun tekening vertellen.

Wie na het kleuren nog lang niet klaar is, kan het idee achter Meneer Aardappelhoofd gebruiken om zelf een heel nieuw speelgoedfiguur te ontwerpen. Neem een leeg vel en teken eerst een eenvoudige vorm. Dat hoeft helemaal geen aardappel te zijn. Een appel, pompoen, peer of fantasiewezen werkt net zo goed. Daarna komen de ogen, mond, armen, schoenen en accessoires. Maak meerdere varianten van ieder onderdeel, kleur ze in en laat een volwassene helpen met uitknippen als dat nodig is. Nu kunnen de onderdelen steeds opnieuw worden gecombineerd, precies zoals bij het idee achter Mr. Potato Head. Het originele kleurplaatje wordt zo het begin van een activiteit die veel langer kan duren dan alleen het inkleuren van één afbeelding.

Natuurlijk hoeft niet iedere middag uit te groeien tot een heel knutselproject. Soms is het juist fijn om gewoon een Meneer Aardappelhoofd kleurplaat uit te printen, een doos potloden op tafel te zetten en rustig te beginnen. Eerst de hoed, daarna de schoenen, vervolgens de neus en steeds weer een volgend stukje totdat de zwart witte tekening helemaal veranderd is. Misschien ontstaat onderweg vanzelf het idee om een extra accessoire te tekenen of een vriend uit Toy Story naast hem te zetten. Misschien blijft het gewoon bij kleuren. Allebei is prima. Meneer Aardappelhoofd heeft van zichzelf al genoeg gekke details en persoonlijkheid om van een gewone kleurplaat iets vrolijks te maken. En als hij uiteindelijk een blauw oor, twee verschillende schoenen, een gestreepte hoed en een totaal onverwachte snor heeft gekregen, past dat eigenlijk perfect bij een speelgoedfiguur die al jaren bewijst dat een gezicht helemaal niet iedere dag hetzelfde hoeft te zijn.