Lilypad uit Toy Story 5 kleurplaat

Bonnie heeft de vloer nog maar net veranderd in een denkbeeldige pannenkoekenplaneet wanneer er iets vreemds gebeurt. Woody staat klaar om de stroopwaterval over te steken, Buzz telt af voor een landing op de bank en Jessie heeft Rex benoemd tot bewaker van de geheime keukenpoort. Dan licht Lilypad op. Eén tikje op het scherm en Bonnie vergeet de pannenkoekenplaneet, de stroopwaterval en zelfs de dappere bewaker met de bibberende knieën. Alle aandacht gaat naar dat glanzende tablet met zijn vrolijke uitstraling. Woody kijkt naar Buzz. Buzz kijkt naar Jessie. Rex kijkt vooral heel bezorgd. Hoe kan een speelgoedfiguur die bijna niet beweegt ineens de hele kamer stil krijgen? Precies daar begint de lol rond Lilypad in Toy Story 5, want deze slimme tablet brengt niet alleen nieuwe spelletjes mee, maar ook een flinke botsing tussen snel vermaak en fantasie die alle kanten op mag springen.

Op papier gebeurt er iets wat Lilypad waarschijnlijk niet had zien aankomen. Het scherm blijft leeg, er klinkt geen muziekje en geen enkel knopje reageert. De tekening van Lilypad wacht geduldig tot een kind beslist wat er moet gebeuren. Misschien krijgt ze een frisgroene kleur, alsof ze net uit een vijver is komen hupsen. Misschien wordt ze paars met oranje vlekken, lichtblauw met sterren of knalroze met een scherm vol gekke gezichtjes. Er verschijnt niets vanzelf. Elke kleur, elk lijntje en elk nieuw detail komt uit de hand van degene die aan tafel zit.

Dat maakt deze Lilypad kleurplaat zo leuk om te printen. Een tablet is normaal gesproken gemaakt om meteen iets te laten zien, maar op een vel papier draait alles om wachten, kiezen en uitproberen. Een kind kan eerst drie minuten naar de potloden kijken en dan toch ineens de groene pakken. Het kan beginnen bij de ogen, halverwege overstappen naar de achtergrond en daarna besluiten dat Lilypad een kroon nodig heeft. Misschien schiet een kleur buiten het lijntje. Geen probleem. Dat streepje kan veranderen in een vonk, een grasspriet, een snoertje of de staart van een piepklein fantasiedier.

Stel dat Lilypad vanaf het papier aanwijzingen zou geven. Ze zou waarschijnlijk netjes zeggen welke kleur eerst moet, hoeveel vakjes nog leeg zijn en wanneer de tekening klaar is. Een kind zou heel even luisteren en daarna toch precies het tegenovergestelde doen. Het scherm wordt geel, de rand krijgt blauwe stippen en ergens verschijnt een kat met vleugels. Lilypad zou zoeken naar de logica, maar die is er niet. Dat is juist de grap. Fantasie hoeft niet in een menu te passen.

De Lilypad tablet kan op de kleurplaat van alles laten zien. Een schatkaart bijvoorbeeld, met een rode stip onder Bonnies bed. Woody wil meteen op onderzoek uit. Jessie pakt een lint alsof het een lasso is en Buzz noemt de plek een onbekende zone. Rex vraagt of er spinnen wonen. Forky vindt intussen een dopje en roept dat hij de schat al heeft gevonden. Een kind kan al deze figuren rond Lilypad tekenen en zo van één kleurplaat een complete Toy Story scène maken.

De schat onder het bed blijkt misschien geen goud te zijn, maar een doos vol vergeten knopen, krijtjes en stukjes papier. Voor Forky is dat bijna nog beter. Woody ziet er spullen in waarmee een nieuw spel kan beginnen. Buzz ontdekt een ronde knoop die volgens hem verdacht veel op een ruimtemunt lijkt. Jessie gebruikt een lang lint als startlijn voor een race. Lilypad probeert ondertussen informatie te geven, maar niemand luistert nog. De gevonden spullen hebben al een heel nieuw avontuur gestart.

Een andere keer toont haar scherm een weerbericht voor de speelkamer. Er komt een kussenstorm aan, gevolgd door een flinke bui van zachte sokken. Bonnie bouwt een hut met dekens en stoelen. Woody wordt burgemeester van de hut, Jessie bewaakt de ingang en Buzz maakt een landingsplek op een omgekeerde broodtrommel. Rex wil graag naar binnen, maar is bang dat de hut instort als hij niest. Lilypad krijgt de taak om het licht te regelen, al ontdekt ze al snel dat een zaklamp onder een deken soms net zo spannend is als een helder scherm.

Wie graag tekent, kan die hut helemaal rond Lilypad bouwen. Een paar rechte lijnen worden stoelen. Een grote golvende vorm wordt een deken. Kussens krijgen vrolijke patronen en ergens in een hoek ligt een geheime voorraad koekjes voor de speelgoedbewoners. Kinderen kunnen pijlen tekenen, kleine bordjes maken en een wachtwoord verzinnen. Misschien mag je alleen naar binnen als je een rare kikkerstem kunt nadoen.

Dat past prachtig bij de naam Lilypad, want dat Engelse woord doet denken aan een blad dat op het water drijft. Daardoor kan de kleurplaat ook veranderen in een vijverwereld. Lilypad zit op een groot groen blad terwijl kikkers nieuwsgierig naar haar scherm kijken. Een libel vliegt voorbij, een slak kruipt over een tak en kleine vissen maken kringetjes in het water. Woody dobbert in een bootje van papier. Jessie springt van blad naar blad. Buzz zweeft laag over het water en noemt het gebied een nieuw sterrenstelsel. Rex blijft op de kant omdat een kikkervisje volgens hem veel te plotseling bewoog.

Lilypad probeert de veiligste route door de vijver te berekenen. Dat lukt prima tot Jessie een kortere weg ontdekt, Woody een kever wil redden en Buzz een glinstering achterna vliegt. Forky ziet een plastic bekertje tussen het riet en vindt dat de mooiste plek van de hele vijver. Binnen een paar minuten is de route waardeloos geworden. Toch heeft iedereen plezier. Voor Lilypad is dat misschien best bijzonder. Ze merkt dat een spel niet mislukt wanneer niemand zich aan het oorspronkelijke plan houdt. Soms begint de beste grap pas nadat alles anders loopt.

Ook een ruimtereis past goed bij de tekening van Lilypad. Haar scherm wordt het bedieningspaneel van een raket die gemaakt is van een kartonnen doos. Buzz neemt plaats voorin en vraagt om volledige stilte. Woody wil weten waarom de raket een opening aan de zijkant heeft. Jessie drukt op een getekende knop omdat die er spannend uitziet. Rex hoort een piepje en probeert zich achter Forky te verstoppen. Forky kijkt naar de kartonnen wand en zegt dat hij de raket prachtig vindt omdat hij bijna helemaal uit afval bestaat.

Rond Lilypad kunnen kinderen planeten, sterren en vreemde ruimtewezens tekenen. Misschien woont er op één planeet een slak die alleen achteruit praat. Op een andere planeet regent het popcorn. Een kleine maan is volledig bedekt met sokken die ooit in de was zijn verdwenen. Lilypad toont de weg, maar de kinderen bepalen wat er onderweg gebeurt. Geen enkele app kan vooraf raden dat Woody op een popcornwolk belandt of dat Rex wordt uitgeroepen tot koning van de sokkenmaan.

Het scherm van Lilypad is eigenlijk een klein tekenvlak binnen de grote tekening. Daar kunnen kinderen zelf pictogrammen bedenken. Woody krijgt een knop die zoekgeraakte cowboyhoeden opspoort. Jessie krijgt een raceknop. Buzz wil een kaart van het heelal. Rex heeft behoefte aan een knop die enge geluiden meteen zachter maakt. Forky kiest een functie die overal in huis papierbakken, rietjes en verdwaalde lepels vindt.

Misschien bestaat er ook een speelkameralarm. Zodra Bonnie terugkomt, knippert het scherm en moeten alle figuren stil blijven staan. Of er is een sokkenzoeker die precies aanwijst waar het verdwenen paar onder het bed ligt. Een koekjesradar zou natuurlijk ook populair zijn, al beweert Woody dat die alleen tijdens speciale missies gebruikt mag worden. Kinderen kunnen al die knopjes tekenen, inkleuren en namen geven.

Kleuren kan met potloden, viltstiften of waskrijt. Wie graag schildert, kan met verf een vijver, een nachtelijke hemel of een vrolijke speelkamer maken. Het papier moet dan wel stevig genoeg zijn en een volwassene kan helpen om de tafel te beschermen. Door verf voor grote vlakken te gebruiken en potlood voor kleine details krijgt de afbeelding veel verschil in structuur. Het scherm kan fel worden, terwijl de zachte delen juist lichte kleuren krijgen.

Er hoeft geen haast bij te zijn. Sommige kinderen kleuren de hele Lilypad Toy Story 5 kleurplaat in één keer. Andere kinderen maken eerst alleen het scherm en bewaren de rest voor morgen. Soms komt het beste idee pas later. Een leeg hoekje wordt de volgende dag ineens een raam. Achter dat raam verschijnt een vliegende kikker. De kikker krijgt een rugzak. Voor je het weet, heeft hij een eigen naam en hoort hij bij het avontuur.

Ouders kunnen de Lilypad kleurplaat uitprinten voor een rustige middag, een regenachtige woensdag of een gezellig moment na school. Meer is er niet nodig dan papier, kleurspullen en een beetje ruimte aan tafel. Een volwassene hoeft niet te vertellen welke kleuren kloppen. Een simpele vraag is vaak genoeg om het verhaal op gang te brengen. Wat staat er op het scherm? Waarom kijkt Woody zo verbaasd? Waar wil Buzz naartoe? Wie heeft de oplader verstopt?

De oplader kan trouwens makkelijk het middelpunt worden van een dolle reddingsactie. Lilypad heeft nog maar één procent stroom. Haar scherm knippert en haar stem wordt steeds trager. Woody begint te zoeken in de speelgoedkist. Jessie kijkt achter de gordijnen. Buzz onderzoekt de plek bij het stopcontact. Rex weet zeker dat hij het snoer gisteren zag bewegen, maar dat kan ook zijn staart zijn geweest. Forky loopt rond met de stekker op zijn hoofd en vindt zichzelf er heel netjes uitzien.

Om Lilypad op tijd op te laden, moeten de speelgoedfiguren langs een stapel boeken, onder een stoel door en voorbij de stofzuiger. Die staat uit, maar Rex vertrouwt hem nog steeds niet. Woody probeert iedereen bij elkaar te houden. Jessie gaat te snel. Buzz raakt afgeleid door een knipperend lampje. Forky vindt een propje papier en wil even stoppen. De hele reddingsactie loopt rommelig, maar uiteindelijk komen ze dichter bij het stopcontact.

Dan blijkt het snoer te kort. Lilypad kan niet bij de aansluiting komen. Op een digitaal scherm zou misschien een foutmelding verschijnen, maar op papier mag het kind zelf de oplossing tekenen. Een robot met lange armen kan helpen. Een magische bloem geeft energie. Een speelgoedtrein brengt Lilypad naar de andere kant van de kamer. Misschien verzint iemand een springende batterij die over het tapijt stuitert en precies op tijd aankomt.

Dat is de vrijheid van tekenen. Als er iets ontbreekt, maak je het erbij. Als een probleem te groot lijkt, geef je een speelgoedfiguur een uitvinding. Een kind hoeft niet te wachten tot iemand anders de juiste mogelijkheid heeft bedacht. De oplossing kan gek, kleurrijk en totaal onmogelijk zijn. Juist daardoor blijft de afbeelding leuk om naar te kijken.

Lilypad kan ook de presentator zijn van een talentenjacht. Op haar scherm verschijnen sterren en cijfers. Woody vertelt een spannend cowboyverhaal. Jessie doet een snelle hindernisbaan. Buzz probeert sierlijk op een kussen te landen en komt in de wasmand terecht. Rex zingt één noot, schrikt van zichzelf en vraagt of hij opnieuw mag beginnen. Forky laat een verzameling dopjes zien en is ervan overtuigd dat hij gewonnen heeft.

Een kind kan lampjes, slingers en publiek rond de figuur tekenen. De andere speelgoedvrienden mogen juichen, dansen of bordjes omhooghouden. Lilypad probeert punten uit te delen, maar elke act is op een andere manier grappig. Uiteindelijk laat ze confetti op haar scherm verschijnen. Forky rent eropaf omdat hij denkt dat het kleine stukjes afval zijn.

Wie na het kleuren nog niet klaar is, kan een stripverhaal maken. Op een tweede vel verschijnt Lilypad in Bonnies kamer. In het volgende vak valt de verbinding weg. Woody stelt voor om zonder scherm een spel te verzinnen. Lilypad vraagt welke knop ze daarvoor moet indrukken. Jessie zegt dat er geen knop nodig is. Ze hoeft alleen iets geks te roepen.

Lilypad denkt even na en bedenkt een vliegende pannenkoek die de burgemeester van Mars wil worden. Buzz vindt het ruimtegedeelte geweldig. Woody maakt van de pannenkoek een verdachte die gezocht wordt door de sheriff. Rex vraagt of vliegende pannenkoeken bijten. Forky wil weten of er plastic bestek bij zit. Binnen een minuut is een complete geschiedenis ontstaan die nergens was opgeslagen.

Voor Lilypad kan dat een grappige ontdekking zijn. Ze hoeft niet altijd een kant en klaar spel te openen. Ze kan een begin geven en vervolgens kijken wat de anderen ermee doen. Haar idee verandert, groeit en wordt steeds gekker. Woody voegt een held toe, Jessie bedenkt een achtervolging en Buzz maakt de missie buitenaards. Rex zorgt per ongeluk voor spanning en Forky brengt alles weer op een rare manier bij elkaar.

Zo komen twee soorten spelen naast elkaar te staan. Lilypad kent snel beeld, geluid en digitale spelletjes. Woody en zijn vrienden kennen kartonnen dozen, dekens, stemmen en verhalen zonder vaste uitkomst. Ze hoeven elkaar niet weg te duwen. Lilypad kan een kaart laten zien en de anderen maken er een schattenjacht van. Ze kan muziek afspelen en Jessie verzint een dans. Haar licht helpt bij een tocht onder het bed. De verbeelding doet de rest.

Na het inkleuren kan de tekening van Lilypad op de koelkast, aan de muur of in een map met Toy Story figuren. Met hulp van een volwassene kan de figuur worden uitgeknipt en op karton geplakt. Een schoenendoos wordt Bonnies kamer. Doppen worden stoelen en stukjes stof veranderen in kleedjes. Andere speelgoedhelden kunnen op aparte blaadjes worden getekend en toegevoegd.

Wanneer meerdere kinderen dezelfde Lilypad kleurplaat printen, ontstaan er totaal verschillende versies. De ene Lilypad woont in een vijver. De andere bestuurt een raket. Een derde runt een school voor speelgoed. Nog een andere is detective en zoekt verdwenen kleurpotloden. Door de tekeningen naast elkaar te hangen, ontstaat een kleine tentoonstelling vol eigen verhalen.

De Lilypad tablet uit Toy Story 5 ziet er misschien uit alsof ze zelf alle ideeën kan leveren, maar op deze kleurplaat gebeurt precies het omgekeerde. Het kind bedenkt wat het scherm toont, waar het personage staat en wie er meedoet. De afbeelding geeft een begin, geen vast einde. Vandaag kan Lilypad een kikkerkoningin zijn. Morgen helpt ze Buzz in de ruimte. Een andere keer zoekt ze samen met Woody naar een oplader die Forky al die tijd als kroon draagt.

De pagina is klaar om te printen, te kleuren, te schilderen en verder te tekenen. Alleen de eerste keuze ontbreekt nog. Wordt Lilypad groen, paars, blauw of een mengsel van alles? Staat er een schatkaart op haar scherm of een vliegende pannenkoek met een cowboyhoed? Zelfs Lilypad kan het antwoord niet opzoeken, want dat zit nog nergens opgeslagen. Het verschijnt pas wanneer een kind het eerste potlood pakt.

Gustavo Bernardo

Op slechts 5 jarige leeftijd veranderde Gustavo een eenvoudige vraag om kleurplaten uit te printen in een idee dat vandaag kinderen inspireert in meer dan 150 landen.
Zo ontstond Imprimivel.com, een project dat samen met zijn vader, Jean Bernardo, werd opgericht om kleur, fantasie en plezier te verspreiden in 10 verschillende talen, met een potentieel bereik van meer dan 800 miljoen kinderen over de hele wereld.

Vandaag is Gustavo verantwoordelijk voor de selectie van de inhoud. Met veel enthousiasme kiest hij thema’s en personages die andere kinderen laten glimlachen, altijd onder de redactionele begeleiding van zijn vader, die de ideeën van zijn zoon werkelijkheid maakt.

Outros desenhos parecidos