Sommige kinderen moeten meteen lachen zodra ze Stu Hopps zien. Nog voordat er één kleurpotlood op tafel ligt. Misschien komt het door zijn gekke groene hoed met die wortel erop. Misschien door zijn bezorgde blik alsof er ieder moment een ramp kan gebeuren op de boerderij. Of misschien gewoon omdat hij eruitziet als een vader die probeert alles tegelijk onder controle te houden terwijl overal konijntjes rondrennen. Wat de reden ook is, een Stu Hopps kleurplaat verandert meestal supersnel in een groot creatief avontuur.
In Zootropolis draait Stu Hopps bijna constant overuren in zijn hoofd. Hij maakt zich zorgen om Judy, denkt dat de grote stad gevaarlijk is en probeert zijn gigantische konijnenfamilie bij elkaar te houden tussen bergen wortels en drukke dagen op de boerderij van Bunnyburrow. Kinderen vinden dat geweldig grappig. Hij bedoelt het altijd goed, maar raakt soms compleet in paniek om de kleinste dingen.
Juist daardoor is hij zo leuk om te kleuren. Hij voelt niet als een perfecte held die alles kan. Hij voelt eerder als een chaotische, grappige vader die per ongeluk midden in allerlei gekke situaties terechtkomt. En dat maakt hem veel herkenbaarder voor kinderen.
Zodra de kleurplaat uitgeprint op tafel ligt, begint meestal meteen het overleg over de kleuren. Sommige kinderen willen hem precies inkleuren zoals in de film. Bruine vacht, blauwe overall, groen hoedje. Andere kinderen bedenken totaal nieuwe versies van Stu. Een gouden hoed. Paarse oren. Regenboogwortels. Alles mag.
Dat is precies waarom kleurplaten zo populair blijven. Geen enkele tekening ziet er uiteindelijk hetzelfde uit. Zelfs als twee kinderen exact dezelfde afbeelding printen, ontstaat er toch iets compleet anders. Het ene kind maakt een rustige boerderij met zachte kleuren. Het andere verandert Bunnyburrow in een knotsgek pretpark vol gigantische wortels en vliegende tractors.
Veel ouders zoeken konijn kleurplaten omdat konijnen meteen vrolijk ogen. Ze hebben grappige oren, lieve gezichten en passen perfect bij creatieve kinderactiviteiten. Stu Hopps maakt het nog leuker doordat hij uit Disney Zootropolis komt. Kinderen herkennen hem direct en beginnen vaak spontaan over scènes uit de film te praten terwijl ze kleuren.
Sommige kinderen verzinnen tijdens het tekenen complete verhalen erbij. Stu die een enorme wortelwedstrijd organiseert. Stu die verdwaalt in Zootropolis omdat hij nog nooit tussen zoveel dieren en gebouwen is geweest. Of Stu die probeert alle kleine konijntjes op tijd naar bed te krijgen terwijl overal chaos uitbreekt op de boerderij.
Het leuke aan kleurplaten printen is dat de activiteit steeds groter wordt terwijl kinderen bezig zijn. Eerst kleuren ze alleen het personage in. Daarna verschijnen er hekjes, wolken, boerderijen, heuvels en extra dieren rondom de tekening. Voor je het weet staat het hele blad vol met nieuwe ideeën.
Stu Hopps heeft ook precies de juiste uitstraling voor kinderfantasie. Zijn gezicht kan tegelijk bezorgd én grappig kijken. Daardoor lijkt het alsof er elk moment iets geks kan gebeuren. Kinderen spelen daar graag mee tijdens het tekenen. Ze geven hem soms een enorme tractor, laten hem achter gigantische wortels aanrennen of tekenen hem midden in een storm van rondvliegende groenten.
Veel kinderen vinden het trouwens heerlijk om kleurplaten van Zootropolis samen met broertjes, zusjes of vriendjes in te kleuren. Dan ontstaan er ineens hele gesprekken over wie de grappigste figuur uit de film is. Sommige kinderen kiezen Judy. Anderen Nick Wilde. Maar Stu Hopps krijgt verrassend vaak de meeste lachbuien.
Dat komt waarschijnlijk doordat hij zo overdreven voorzichtig is. In de film maakt hij zich constant zorgen over Judy zodra ze naar de grote stad vertrekt. Hij vertrouwt roofdieren niet en denkt meteen aan gevaarlijke situaties. Kinderen vinden dat grappig omdat hij soms veel te dramatisch reageert.
Toch merk je ook meteen dat hij heel veel van zijn familie houdt. Dat warme gevoel maakt hem juist zo leuk als kleurplaat. Hij is grappig zonder gemeen te zijn. Chaotisch zonder eng te worden. Gewoon een vrolijke Disney figuur waar kinderen makkelijk plezier mee hebben.
Sommige kinderen gebruiken niet alleen kleurpotloden maar pakken meteen stiften, verf of glitter erbij. Anderen tekenen zelf extra details op het papier. Nieuwe gebouwen voor Bunnyburrow. Een enorme wortelfabriek. Of Judy die langskomt met haar politieauto. Zo verandert een simpele kleurplaat langzaam in een eigen kleine versie van Zootropolis.
Kleurplaten van konijnen zijn ook perfect voor regenachtige middagen. Even printen, tafel vrijmaken en de potloden erbij pakken. Meer is er eigenlijk niet nodig. Binnen een paar minuten zitten kinderen helemaal in hun eigen fantasiewereld.
Veel ouders merken dat kinderen tijdens het kleuren veel beginnen te praten. Over school, over films, over grappige dingen die ze zelf verzinnen. Soms ontstaan de gekste verhalen. Stu Hopps die burgemeester wordt van Bunnyburrow. Stu die probeert te koken maar alle wortels laat aanbranden. Stu die een gigantische worteltaart probeert te bakken voor honderden konijnen tegelijk.
Het fijne aan deze tekeningen is dat kinderen niet het gevoel hebben dat ze iets moeilijks moeten doen. Ze zijn gewoon lekker bezig. Ondertussen gebruiken ze hun fantasie, kiezen kleuren en verzinnen verhalen zonder dat iemand zegt wat goed of fout is.
Sommige kinderen bewaren hun tekeningen heel zorgvuldig. Ze hangen ze op in hun kamer, stoppen ze in een map of geven ze cadeau aan opa en oma. Vaak willen ze daarna meteen nog een nieuwe kleurplaat printen. Eerst Stu Hopps. Daarna Judy. Dan Nick Wilde. Voor ze het weten ligt de hele tafel vol met Disney kleurplaten.
Wat Stu Hopps extra grappig maakt, is dat hij eruitziet alsof hij ieder moment iets kan laten vallen of vergeten. Hij heeft die typische drukke energie van iemand die alles tegelijk probeert te regelen. Kinderen vinden dat heerlijk om na te spelen in hun tekeningen.
Er zijn ook kinderen die complete strips maken van hun kleurplaat. Ze tekenen praatwolkjes, bedenken nieuwe scènes en maken van Stu de hoofdpersoon van een compleet nieuw avontuur. Soms rijdt hij op een gigantische wortelraket. Soms wordt hij achtervolgd door tientallen kleine konijntjes die overal tegelijk rondrennen.
Dat soort fantasie past perfect bij Zootropolis. De wereld van de film voelt groot, kleurrijk en vol grappige details. Daardoor krijgen kinderen tijdens het kleuren automatisch nieuwe ideeën.
Zelfs kleine dingen zoals het uitprinten van de kleurplaat maken het al spannend. Sommige kinderen staan naast de printer te wachten tot het blad eruit komt. Daarna wordt meteen geroepen welke kleur als eerste gebruikt gaat worden. Vaak begint iemand direct bij de oren of de hoed van Stu.
Het mooie aan een goede kleurplaat is dat die nooit lang zwart wit blijft. Hoe langer kinderen bezig zijn, hoe meer leven er op het papier verschijnt. Eerst wat kleuren. Dan nieuwe achtergronden. Daarna extra personages. Uiteindelijk ontstaat er een compleet nieuwe scène die nergens anders bestaat.
Stu Hopps past perfect in dat soort creatieve momenten. Hij heeft een grappig uiterlijk, een chaotisch karakter en genoeg leuke details om uren mee bezig te zijn. Terwijl kinderen kleuren, tekenen en verzinnen, groeit Bunnyburrow langzaam uit tot hun eigen fantasiewereld vol wortels, konijnen en grappige avonturen die telkens weer anders worden bedacht.
Op slechts 5 jarige leeftijd veranderde Gustavo een eenvoudige vraag om kleurplaten uit te printen in een idee dat vandaag kinderen inspireert in meer dan 150 landen.
Zo ontstond Imprimivel.com, een project dat samen met zijn vader, Jean Bernardo, werd opgericht om kleur, fantasie en plezier te verspreiden in 10 verschillende talen, met een potentieel bereik van meer dan 800 miljoen kinderen over de hele wereld.
Vandaag is Gustavo verantwoordelijk voor de selectie van de inhoud. Met veel enthousiasme kiest hij thema’s en personages die andere kinderen laten glimlachen, altijd onder de redactionele begeleiding van zijn vader, die de ideeën van zijn zoon werkelijkheid maakt.
