
De schoolbel is nog maar net gegaan of er ligt al een bal midden op het plein. Twee jassen vormen het doel, een rugzak doet dienst als hoekvlag en iemand roept dat de wedstrijd tot vijf doelpunten gaat. Dan krijgt een speler de bal met drie kinderen om zich heen. Iedereen verwacht dat hij meteen gaat rennen, maar hij kijkt eerst heel even opzij. Daar staat een klasgenoot helemaal vrij. Eén slim passje later ligt de weg naar het doel open. Dat kleine moment lijkt precies op iets wat Jude Bellingham vaak doet. Nog voordat de bal bij hem is, kijkt hij om zich heen om te ontdekken waar zijn ploeggenoten staan en waar een tegenstander vandaan kan komen. Daardoor lijkt het soms alsof hij al weet wat er gaat gebeuren. Met deze voetbalsticker van Jude Bellingham voor het WK 2026 om in te kleuren kunnen kinderen zelf bedenken welke slimme actie er op het punt staat te beginnen.
Op het papier staat Jude klaar, maar de wedstrijd rondom hem bestaat nog niet. Er is geen scorebord, geen vol stadion en nog geen bal die door de lucht vliegt. Dat is juist het leukste gedeelte. Het kind dat de kleurplaat voor zich heeft, bepaalt zelf waar de speler is en wat er gebeurt. Misschien staat Engeland in een spannende wedstrijd van het WK 2026 en is er nog maar één minuut te spelen. Misschien is Jude net ontsnapt aan twee verdedigers. Het kan ook een rustige training zijn, waarbij hij een nieuwe beweging uitprobeert terwijl alleen de trainer toekijkt. Elke kleur en elke extra lijn kan het verhaal een andere kant op sturen.
Eerst moet natuurlijk de outfit worden gekozen. Wie graag bekende voetbalkleuren gebruikt, kan de kleding laten lijken op het tenue van Engeland. Wie liever iets nieuws verzint, mag helemaal losgaan. Een shirt met paarse strepen, groene mouwen en gouden sterren kan prima. De sokken mogen fel oranje zijn en de voetbalschoenen kunnen bliksemschichten aan de zijkant krijgen. Zelfs het rugnummer kan worden versierd met kleine voetballen, kroontjes of vlammen. Op deze tekening van Bellingham bepaalt niemand van tevoren wat goed of fout is.
Sommige kinderen beginnen meteen met het shirt, omdat dat het grootste vlak is. Andere willen eerst het gezicht en het haar netjes inkleuren. Er zijn ook kinderen die de speler nog even laten wachten en direct een complete tribune gaan tekenen. Alles kan. Met kleurpotloden ontstaan rustige tinten en kleine schaduwen. Viltstiften zorgen voor heldere kleuren die goed opvallen. Wasco is handig voor grote stukken en geeft de afbeelding een vrolijke, stevige uitstraling. Wie van schilderen houdt, kan de kleurplaat op wat dikker papier uitprinten en met waterverf of plakkaatverf aan de slag gaan.
Verschillende materialen door elkaar gebruiken levert vaak verrassende resultaten op. De speler kan met potlood worden ingekleurd, terwijl het gras met verf wordt gemaakt. De letters rond de sticker kunnen met stift worden ingevuld. Kleine stukjes gekleurd papier kunnen vlaggen op de tribune worden. Met hulp van een volwassene kan de afbeelding later op karton worden geplakt, zodat hij steviger wordt en echt aanvoelt als een bijzondere voetbalkaart.
Jude Bellingham beweegt tijdens een wedstrijd voortdurend. Hij blijft niet op één plekje wachten tot de bal toevallig naar hem toe komt. Soms helpt hij achterin, even later staat hij op het middenveld en daarna duikt hij ineens vlak bij het doel op. Dat maakt hem een leuk onderwerp om te tekenen, want rondom zijn lichaam kan van alles gebeuren. Een paar gebogen lijnen bij zijn benen laten zien dat hij snel draait. Kleine stukjes gras achter zijn schoenen maken het alsof hij plotseling is gestopt. Een bal vlak voor zijn voet kan betekenen dat hij gaat schieten, terwijl een bal iets verder naar voren juist bij een snelle sprint past.
De lege ruimte rond de voetballer Bellingham kan veranderen in een enorm stadion. Voor een volle tribune hoeven geen duizenden mensen apart te worden getekend. Veel kleine stippen in verschillende kleuren lijken al snel op een grote groep supporters. Hier en daar kunnen armen omhoog, vlaggen zwaaien en sjaals boven hoofden verschijnen. Een groot bord met de naam Jude erop maakt de sfeer compleet. Kinderen kunnen zichzelf ook tussen het publiek tekenen, samen met vrienden of familie.
Misschien is het een avondwedstrijd. Dan past een donkerblauwe lucht met felle stadionlampen mooi bij de afbeelding. Bij een wedstrijd in de middag kan de lucht lichtblauw worden, met een zon boven de tribune. Regen maakt de scène extra spannend. Dunne lijntjes stellen de druppels voor en kleine spetters rond de schoenen laten zien dat het veld nat is. Wie een grappige versie wil maken, kan sneeuw tekenen, terwijl het publiek dikke mutsen draagt en de scheidsrechter bijna uitglijdt.
De Bellingham kleurplaat kan ook op een heel andere plek terechtkomen. Misschien speelt Jude niet in een beroemd stadion, maar op een Nederlands trapveldje tussen huizen. Twee fietsen staan naast de lijn, kinderen kijken vanaf een bankje en een hond probeert steeds achter de bal aan te rennen. Het doel kan uit twee paaltjes bestaan en naast het veld ligt een vergeten jas. Zo krijgt de afbeelding een sfeer die kinderen uit hun eigen buurt herkennen.
Een tweede afdruk kan juist veranderen in een fantasiewedstrijd. Het speelveld zweeft boven de wolken, de tribunes zijn gebouwd op reusachtige voetballen en robots delen de kaarten uit. Jude draagt schoenen waarmee hij extra hoog kan springen. De bal gloeit en laat een lichtstreep achter wanneer hij door de lucht vliegt. Dezelfde voetbalsticker ziet er ineens totaal anders uit, alleen doordat het kind een nieuw verhaal heeft bedacht.
Meerdere exemplaren uitprinten is handig voor kinderen die graag experimenteren. De eerste afbeelding kan rustig en herkenbaar worden ingekleurd. De tweede mag juist ontzettend bont worden. Op een derde versie kan alleen een kleine groep kleuren worden gebruikt. Met rood, wit, blauw, groen en grijs moet dan de hele tekening worden afgemaakt. Dat klinkt eenvoudig, maar het zorgt ervoor dat er goed moet worden nagedacht over waar iedere kleur terechtkomt.
Een andere uitdaging is om één helft overdag en de andere helft in de avond te tekenen. Aan de ene kant schijnt de zon, aan de andere kant staan de lampen aan. Het shirt kan aan beide kanten dezelfde kleur krijgen, terwijl de achtergrond volledig verandert. Kinderen zien dan meteen hoeveel invloed de omgeving heeft op het gevoel van een afbeelding.
Jude staat bekend om zijn talent om op het juiste moment een vrije ruimte te vinden. Hij rent niet zomaar overal naartoe. Soms wacht hij even tot een verdediger een stap opzij doet en kiest dan precies het juiste pad. Dat idee kan een spelletje worden tijdens het kleuren. Voordat er een potlood wordt gepakt, kijkt het kind goed naar de houding van de speler. Waar zou de bal kunnen zijn? Welke kant kijkt Jude op? Staat er misschien een ploeggenoot buiten beeld te wachten?
Daarna kan de route van de actie op het gras worden getekend. Kleine pijlen laten zien waar Bellingham vandaan kwam en waar hij naartoe gaat. Een gestippelde lijn kan het pad van de bal aangeven. Misschien geeft hij een pass door twee verdedigers heen. Misschien draait hij weg en schiet hij richting de verre hoek. Het kind wordt zo tegelijk tekenaar, trainer en verslaggever van de wedstrijd.
De voetbalsticker kan na het inkleuren worden uitgeknipt, het liefst met hulp van een volwassene wanneer dat nodig is. Daarna past hij in een zelfgemaakt verzamelalbum. Een gewoon schrift is al genoeg. Op elke bladzijde kan een speler, een stadion of een voetbal komen. Onder de afbeelding van Jude Bellingham kunnen zijn naam, het WK 2026 en een paar zelfbedachte cijfers worden geschreven.
Snelheid, passen, schieten, balcontrole en overzicht kunnen allemaal een eigen score krijgen. Omdat Jude vaak al rondkijkt voordat hij de bal ontvangt, verdient hij misschien een speciale kracht. Die kan Veldblik heten. Met die kracht ontdekt hij een vrije speler die voor de rest onzichtbaar lijkt. Een andere mogelijkheid is Perfect Moment, waarmee hij precies op tijd in het strafschopgebied verschijnt.
Met meerdere zelfgemaakte voetbalkaarten kan een eenvoudig spel worden verzonnen. Elke speler krijgt punten en een bijzondere vaardigheid. Om de beurt vertellen de kinderen welke actie hun kaart uitvoert. De ene voetballer probeert Jude tegen te houden, terwijl Jude met zijn Veldblik een slimme pass geeft. Er hoeft niet altijd een winnaar te zijn. Het verhaal kan gewoon doorgaan tot de wedstrijd zo gek is geworden dat iedereen moet lachen.
De tekening van Bellingham kan ook de eerste bladzijde van een stripverhaal worden. In het eerste vak kijkt Jude over zijn schouder. In het volgende vak komt de bal naar hem toe. Daarna verschijnen twee verdedigers die het pad blokkeren. Het kind beslist zelf wat Jude doet. Hij kan de bal tussen hen door tikken, omdraaien of een ploeggenoot zoeken. Tekstwolkjes geven de spelers een stem.
Een speler aan de zijkant kan roepen: “Hier ben ik!” De keeper kan zijn verdediging waarschuwen. De supporters kunnen een enorm “Goal!” laten verschijnen zodra de bal in het net ligt. Woorden zoals boem, tik en zoef kunnen groot en schuin tussen de tekeningen worden gezet. Daardoor voelt de strip snel en levendig, alsof de wedstrijd werkelijk op het papier wordt gespeeld.
Wie liever een langer verhaal maakt, kan Jude een geheimzinnige opdracht geven. Kort voor de belangrijkste wedstrijd van het WK 2026 blijkt de wedstrijdbal verdwenen. Niemand weet waar hij is. Bellingham ontdekt kleine aanwijzingen in de kleedkamer, achter de tribune en onder een stapel trainingshesjes. Bij iedere aanwijzing hoort een nieuwe tekening. De gekleurde sticker kan de voorkant van het zelfgemaakte boek worden.
In een ander verhaal verandert het veld tijdens de wedstrijd steeds van vorm. De lijnen verschuiven, de doelen draaien om en er verschijnen plotseling nieuwe paden. Alleen iemand die heel goed kijkt, kan nog een vrije route vinden. Jude gebruikt zijn talent om de veranderingen te begrijpen en helpt zijn team bij het doel te komen. Kinderen kunnen elke nieuwe versie van het veld op een ander vel tekenen.
Bellingham laat op het veld vaak zien dat rustig blijven handig is wanneer het spannend wordt. Een vol stadion, harde geluiden en een tegenstander vlakbij zorgen er niet meteen voor dat hij in paniek raakt. Tijdens het kleuren kan die rust ook helpen. Niemand hoeft de afbeelding zo snel mogelijk af te maken. Eerst een klein gedeelte, daarna even kijken en vervolgens een nieuwe kleur kiezen werkt prima.
Wanneer een stift buiten de lijn komt, is de tekening niet mislukt. Het spoor kan een schaduw worden, een strook op het shirt of een stukje confetti dat door de lucht vliegt. Een kleurvlek op het gras kan veranderen in modder. Een vreemde lijn naast de speler wordt misschien een vlaggenstok. Net als bij voetbal ontstaan sommige leuke momenten juist doordat iets anders loopt dan gepland.
Ook zijn manier van samenwerken kan in de afbeelding worden verwerkt. Jude hoeft niet steeds hard te roepen om ploeggenoten iets duidelijk te maken. Soms is een handgebaar of een korte blik al genoeg. Het kind kan rondom hem spelers tekenen die op dat teken reageren. Eén speler rent naar de zijkant, een ander gaat richting doel en iemand blijft wat verder terug om de bal opnieuw te kunnen ontvangen.
Zo kan tijdens het inkleuren vanzelf een gesprek ontstaan over samenspelen. Een goede ploeggenoot helpt iemand overeind, moedigt anderen aan en geeft de bal af wanneer een ander beter vrijstaat. Voetbal draait niet alleen om doelpunten. Samen een oplossing zoeken en na een fout opnieuw proberen horen er ook bij. Het verhaal op het papier kan al die kleine momenten laten zien.
Voor jongere kinderen zijn de grote vlakken fijn om vrij in te kleuren. Het hoeft niet netjes langs iedere lijn. Het plezier van de kleuren en het bewegen met het potlood is al genoeg. Oudere kinderen kunnen schaduwen toevoegen, plooien in het shirt tekenen en de tribunes uitgebreider maken. Sommigen willen dat Jude zo herkenbaar mogelijk wordt. Anderen geven hem juist een grappige tekenfilmstijl met grote schoenen en een enorme overwinningssprong.
Tijdens een voetbalfeestje kan ieder kind een eigen afdruk krijgen. De opdrachten kunnen verschillend zijn. Iemand bedenkt het vreemdste tenue, iemand tekent het drukste stadion en een ander verzint de grappigste doelviering. Wanneer alle kleurplaten naast elkaar liggen, lijkt het bijna alsof er een compleet album met zeldzame edities is ontstaan.
Ook voor een regenachtige middag, een rustige ochtend of de tijd voor een wedstrijd op televisie is de afbeelding handig. De kleurplaat kan worden uitgeprint voordat het programma begint. Tijdens de rust wordt er verder gewerkt en na de wedstrijd kan de score worden toegevoegd. Wie de datum op de achterkant schrijft, bewaart niet alleen een tekening, maar ook een herinnering aan die voetbaldag.
Het WK 2026 biedt genoeg ideeën voor versieringen rond de sticker. Langs de rand kunnen vlaggen, bekers en voetballen komen. De cijfers 2026 kunnen groot achter Jude worden getekend en ieder cijfer kan een ander patroon krijgen. Het eerste cijfer krijgt sterren, het volgende een voetbalnet, het derde grasstrepen en het laatste allemaal kleine schoentjes.
Als de afbeelding klaar is, kan hij aan de muur, op een prikbord of aan een lijn met knijpers worden gehangen. Hij past ook op de voorkant van een schrift of in een map met voetbaltekeningen. Op karton geplakt wordt de sticker stevig genoeg om cadeau te geven. Een korte boodschap op de achterkant maakt hem persoonlijk voor een vriend, familielid of teamgenoot die fan is van Jude Bellingham.
Op het schoolplein rolt de bal opnieuw tussen de jassen door. De speler met de bal kijkt even opzij en ziet een klasgenoot vrijstaan. Het slimme passje komt precies op tijd. Aan de tafel ligt de voetbalsticker nog klaar voor de volgende kleur. Jude heeft de ruimte al gezien, maar niemand weet nog welke actie er volgt. Dat beslist het kind met de potloden, de stiften en alle ideeën die tijdens het tekenen vanzelf opduiken.

Op slechts 5 jarige leeftijd veranderde Gustavo een eenvoudige vraag om kleurplaten uit te printen in een idee dat vandaag kinderen inspireert in meer dan 150 landen.
Zo ontstond Imprimivel.com, een project dat samen met zijn vader, Jean Bernardo, werd opgericht om kleur, fantasie en plezier te verspreiden in 10 verschillende talen, met een potentieel bereik van meer dan 800 miljoen kinderen over de hele wereld.
Vandaag is Gustavo verantwoordelijk voor de selectie van de inhoud. Met veel enthousiasme kiest hij thema’s en personages die andere kinderen laten glimlachen, altijd onder de redactionele begeleiding van zijn vader, die de ideeën van zijn zoon werkelijkheid maakt.
