Lautaro Martínez

Stickers
19 juli 2026

Kleurplaat van de Argentijnse voetballer Lautaro Martínez om te printen, tekenen en inkleuren

Daar stuitert een basketbal over de vloer van een sporthal in het Argentijnse Bahía Blanca. Een jonge Lautaro Martínez rent erachteraan, springt omhoog en probeert precies op het juiste moment bij de bal te komen. Jaren later staat hij niet onder een basket, maar midden in een vol voetbalstadion. De bal zweeft hoog door het strafschopgebied, twee lange verdedigers springen mee en toch komt Lautaro als eerste bij de bal. Zijn geheim begon dus niet alleen op het voetbalveld. De sprongen uit zijn basketbaltijd hielpen hem om een aanvaller te worden die verrassend sterk is in de lucht. Met deze voetbalsticker van Lautaro Martínez om te kleuren kunnen kinderen dat bijzondere verhaal veranderen in een eigen wedstrijd vol kleur, vaart en fantasie voor het WK 2026.

Zodra de kleurplaat uit de printer rolt, ligt er nog geen vaste uitslag klaar. Misschien speelt Argentinië een spannende groepswedstrijd. Misschien is het al de finale en staat het stadion helemaal vol. De lichtmasten schijnen op het gras, supporters zwaaien met vlaggen en ergens klinkt een trommel die maar niet stil wil worden. Lautaro kijkt naar de bal en maakt zich klaar voor de volgende actie. Wie de tekening inkleurt, bepaalt of hij gaat koppen, schieten, draaien of een slimme pass geeft aan een ploeggenoot.

De bekende lichtblauwe en witte kleuren van Argentinië passen natuurlijk prachtig bij het shirt. Kinderen kunnen de banen netjes inkleuren met potlood, maar het mag ook heel anders. Misschien krijgt Lautaro voor deze ene wedstrijd een gouden kraag, zilveren voetbalschoenen en kleine sterren op zijn sokken. Een andere kunstenaar kiest misschien voor een compleet nieuw shirt met paars, groen en feloranje. Dat zou niet het officiële tenue zijn, maar wel een bijzonder exemplaar dat nergens anders bestaat.

Op de tribune kunnen nog veel meer dingen gebeuren. Een groep supporters houdt een reusachtige vlag vast. Een kind met een veel te grote hoed probeert over de mensen voor hem heen te kijken. Een papegaai roept steeds iets naar de scheidsrechter, terwijl een lama met een sjaal rustig naar het veld kijkt. Wie graag tekent, kan het hele stadion rondom Lautaro vullen. Zo verandert een Lautaro Martínez kleurplaat vanzelf in een drukke voetbalwereld waar steeds iets nieuws te ontdekken valt.

De Argentijnse spits heeft de bijnaam El Toro. Dat betekent De Stier. Die naam kreeg hij toen hij nog bij de jeugd van Racing Club speelde. Lautaro was jong, maar hij liet zich tijdens trainingen niet zomaar wegduwen door grotere spelers. Hij zette zijn lichaam stevig tussen de tegenstander en de bal, bleef doorlopen en ging recht op het doel af. Een trainer vond dat hij op een sterke stier leek die nergens bang voor was. Vanaf dat moment bleef de bijnaam bij hem horen.

Dat verhaal levert meteen een leuke tekenopdracht op. Verstop ergens op de kleurplaat een paar kleine stieren. Eentje kan op de voetbalschoen staan, een andere op een spandoek en nog eentje op de aanvoerdersband. Misschien zit er zelfs een stierenmascotte naast het veld met een bal onder zijn arm. Als de tekening klaar is, kunnen vrienden of familieleden proberen alle verborgen stieren te vinden.

Lautaro groeide op in Bahía Blanca, een Argentijnse stad waar basketbal heel populair is. Hij speelde die sport zelf ook en leerde daardoor goed springen, landen en zijn evenwicht bewaren wanneer hij in de lucht hing. Op een basketbalveld moet een speler vaak precies weten wanneer hij omhoog moet gaan. Te vroeg springen werkt niet, maar te laat ook niet. Lautaro nam dat gevoel mee naar het voetbal.

Hij is niet de langste spits op het veld, maar toch wint hij regelmatig kopduels van verdedigers die boven hem uitsteken. Hij kijkt waar de bal vandaan komt, zet een paar slimme stappen en kiest het juiste moment om af te zetten. Op de kleurplaat kunnen kinderen zijn sprong extra groot maken. Een paar gebogen lijnen onder zijn schoenen laten zien dat hij net omhoogkomt. Losse grassprietjes vliegen achter hem aan en een schaduw op het veld maakt duidelijk hoe hoog hij hangt.

Misschien springt Lautaro in deze fantasiewedstrijd wel zo hoog dat hij bijna bij de stadionlampen komt. De bal kan een lange gekleurde baan achter zich krijgen, alsof het een komeet is. De verdedigers kijken verbaasd omhoog en de keeper twijfelt of hij moet uitkomen. Met krijtjes, stiften of kleurpotloden kan ieder kind de actie zo wild of rustig maken als het zelf wil.

Het basketbalverleden van Lautaro kan ook de start zijn van een compleet nieuwe sport. Teken aan de ene kant van het veld een voetbaldoel en aan de andere kant een basket. Spelers mogen de bal alleen met hun voeten verplaatsen, maar moeten hem met hun hoofd door de ring proberen te krijgen. Een gewoon doelpunt levert twee punten op en een rake kopbal door de basket drie. El Toro zou in zo’n spel waarschijnlijk een echte ster zijn.

Voordat Lautaro in Europa speelde, moest hij zijn vertrouwde omgeving verlaten om bij Racing Club een kans te krijgen. Hij kwam terecht tussen veel andere jongens die allemaal profvoetballer wilden worden. De trainingen waren zwaar, alles was nieuw en niemand kreeg zomaar een plek in het elftal. Hij moest luisteren, oefenen en iedere dag opnieuw laten zien wat hij kon.

Dat gevoel kennen veel kinderen op hun eigen manier. De eerste training bij een nieuwe club kan best spannend zijn. Iedereen lijkt elkaar al te kennen, de trainer roept opdrachten en je weet nog niet precies waar je moet staan. Dan rolt de bal jouw kant op, iemand vraagt om een pass en ineens begint het leuk te worden. Lautaro vond zijn plek ook niet in één middag. Hij bouwde die langzaam op met heel veel trainingen.

Bij Racing Club leerde hij Diego Milito kennen. Deze beroemde Argentijnse spits had jarenlang in Italië gevoetbald en wist precies hoe verdedigers proberen een aanvaller tegen te houden. Milito hielp Lautaro om kleine openingen te zien. Soms ontstaat er maar heel even een vrij stukje gras tussen twee tegenstanders. Een slimme spits moet dat stukje ontdekken voordat het weer verdwenen is.

Kinderen kunnen die geheime voetbalroutes op de tekening zichtbaar maken. Een stippellijn loopt om een verdediger heen, een pijl wijst naar de hoek van het doel en een kronkelend spoor laat zien waar de bal vandaan kwam. Er kan zelfs een doolhof rond Lautaro ontstaan. Eén pad leidt naar de keeper, een ander naar de cornervlag en het juiste pad eindigt precies voor het doel.

Na zijn tijd bij Racing vertrok Lautaro naar Inter in Milaan. Hij kwam in een ander land terecht, hoorde elke dag een andere taal en moest wennen aan een competitie met sterke verdedigers. In Italië kreeg hij niet meteen alles cadeau. Hij moest zijn ploeggenoten leren kennen, begrijpen hoe het team speelde en kalm blijven wanneer supporters veel van hem verwachtten.

Langzaam groeide hij uit tot een van de belangrijkste spelers van Inter. Uiteindelijk kreeg hij zelfs de aanvoerdersband. Voor een buitenlandse speler is dat een bijzondere eer bij een club met zo veel geschiedenis. Lautaro leerde goed Italiaans, nam verantwoordelijkheid en probeerde zijn ploeg vooruit te helpen wanneer een wedstrijd lastig werd.

De aanvoerdersband is een klein onderdeel van de tekening, maar kinderen kunnen er iets heel opvallends van maken. Geef hem een felle kleur, teken er bliksemschichten op of zet er een grote letter in. Misschien is het in de fantasiewedstrijd een magische band waarmee Lautaro vrije ruimtes kan zien. Zodra de laatste minuten beginnen, licht de band op en weet hij precies waar de bal gaat komen.

Lautaro is een aanvaller, maar hij blijft niet rustig bij het doel wachten tot iemand hem aanspeelt. Wanneer zijn ploeg de bal verliest, rent hij vaak achter verdedigers aan om hen onder druk te zetten. Hij probeert een pass te blokkeren of de tegenstander tot een fout te dwingen. Daardoor is hij vaak al in beweging voordat Argentinië de bal terug heeft.

Op papier kan die energie zichtbaar worden met strepen achter zijn benen, rondvliegende grassprietjes en kleine wolkjes bij zijn schoenen. Kinderen die van strips houden, kunnen woorden tekenen zoals zoef, knal of boem. Misschien krijgt Lautaro zelfs een speciale aanval met een zelfbedachte naam, zoals de Stierenstorm, de Draaiknal of het Raketsschot.

Een van zijn knapste eigenschappen is de snelheid waarmee hij kan draaien en schieten. Soms ontvangt hij de bal met zijn rug naar het doel. Een verdediger staat vlak achter hem en toch lukt het om in één beweging om te draaien. Het lijkt alsof Lautaro zonder te kijken al weet waar de palen staan.

Dat komt niet door tovenarij. Hij heeft zo vaak in het strafschopgebied getraind dat hij de ruimte goed aanvoelt. Het lijkt een beetje op door je eigen slaapkamer lopen wanneer het licht uit is. Je weet ongeveer waar het bed staat en waar de deur is, omdat je de kamer goed kent. Lautaro kent het gebied rond het doel op een vergelijkbare manier.

Voor de kleurplaat mag daar natuurlijk wel een beetje magie bij komen. Teken een voetbalradar rond zijn hoofd of laat een lichtstraal naar de bovenhoek van het doel lopen. De keeper duikt naar links, terwijl de bal rechts in het net vliegt. Een klein vakje naast de speler kan de naam van zijn geheime kracht bevatten.

Bij Argentinië maakte Lautaro zowel geweldige als moeilijke momenten mee. Tijdens het WK 2022 had hij last van zijn enkel en kon hij niet altijd spelen zoals hij wilde. Julián Álvarez kreeg steeds vaker een basisplaats, maar Lautaro bleef trainen en stond klaar wanneer de ploeg hem nodig had.

In de kwartfinale tegen Nederland kwam het aan op strafschoppen. Het stadion was gespannen en elke trap kon het verschil maken. Lautaro mocht de beslissende Argentijnse strafschop nemen. Hij legde de bal neer, keek naar de keeper en schoot raak. Daarna rende hij weg terwijl zijn ploeggenoten achter hem aan kwamen om feest te vieren.

Kinderen kunnen die scène gebruiken voor de achtergrond van hun eigen tekening van Lautaro Martínez. Teken een volle tribune, een juichende bank en een enorm scorebord. Het publiek kan confetti gooien en de Argentijnse vlaggen mogen overal zichtbaar zijn. Wie liever een totaal andere wedstrijd bedenkt, kan doen alsof het moment plaatsvindt tijdens het WK 2026.

Een kleurplaat loopt trouwens ook niet altijd precies zoals gepland. Soms schiet een stift buiten de lijn, breekt een potloodpunt af of blijkt een gekozen kleur donkerder dan verwacht. Dat hoeft helemaal niet erg te zijn. Een blauwe vlek wordt een stukje confetti, een kromme lijn verandert in een los grassprietje en een verkeerd gekleurde sok kan het begin zijn van een nieuw tenue.

In 2024 kreeg Lautaro opnieuw een grote kans met Argentinië. Tijdens de Copa América begon hij niet iedere wedstrijd vanaf de aftrap, maar hij scoorde toch meerdere belangrijke doelpunten. Hij eindigde als topscorer van het toernooi en maakte in de finale tegen Colombia het winnende doelpunt tijdens de verlenging.

Die actie is perfect om opnieuw te tekenen als een scène uit het wereldkampioenschap voetbal 2026. Er zijn nog maar een paar minuten over. Op het bord staat een gelijke stand. Lautaro krijgt de bal, een verdediger komt van links en de keeper zet een stap naar voren. Schiet hij hard in de hoek, tikt hij de bal over de keeper of geeft hij een verrassende pass? De jonge tekenaar bepaalt hoe het verhaal verdergaat.

Het scorebord kan iedere tegenstander tonen. Argentinië kan tegen een echt land spelen, maar ook tegen de Ruimtedraken, de Vliegende Haaien of de IJsrobots. Hun keeper heeft misschien vier armen, reusachtige handschoenen of schoenen met springveren. Lautaro zal dan al zijn slimheid en stierenkracht nodig hebben om te scoren.

Om de Lautaro Martínez voetbalsticker in te kleuren, kunnen verschillende materialen worden gebruikt. Kleurpotloden zijn fijn voor het gezicht, de haren en de smalle banen op het shirt. Wasco vult grote stukken gras snel op. Viltstiften laten het rugnummer, de vlaggen en de aanvoerdersband lekker fel uitkomen. Wie de afbeelding wil verven, kan hem het beste op wat steviger papier afdrukken en samen met een volwassene de tafel beschermen.

Meerdere exemplaren printen maakt de activiteit nog grappiger. Op het eerste vel draagt Lautaro het echte shirt van Argentinië. Op het tweede wordt hij een superheld met een cape en lichtgevende voetbalschoenen. Op het derde speelt hij een wedstrijd op de maan. Daar blijft de bal langer zweven en zitten de supporters in kleine ruimteschepen boven het veld.

Een voltooide kleurplaat kan veranderen in een zelfgemaakte verzamelsticker. Laat een volwassene helpen met uitknippen en plak de afbeelding daarna op stevig karton. Op de achterkant kunnen de naam Lautaro Martínez, het land Argentinië, zijn positie en zijn bijnaam El Toro komen te staan. Voeg daarna zelfbedachte scores toe voor snelheid, schot, sprongkracht en doelgevoel.

Grappige eigenschappen maken de kaart extra bijzonder. Lautaro krijgt misschien tien punten voor zijn Stierenstand, negen punten voor zijn basketsprong en honderd punten voor het vinden van de vrije hoek. Vrienden kunnen kaarten van andere spelers maken en hun eigen voetbalspel bedenken. De ene speler heeft magnetische schoenen, een andere kan om een hoek passen en een keeper vangt ballen terwijl hij achterstevoren staat.

Buiten het voetbal bouwde Lautaro ook een leven op in Milaan. Samen met zijn vrouw opende hij daar een restaurant met de naam Coraje. Dat Spaanse woord heeft te maken met moed. De naam past bij een speler die in moeilijke wedstrijden niet snel opgeeft.

Ook dat detail kan naast de kleurplaat worden getekend. Wat eet El Toro na een grote overwinning? Misschien krijgt hij een pizza in de vorm van een voetbal, pasta die als veldlijnen op het bord ligt of een taart met lichtblauwe en witte sterren. Kinderen kunnen een heel kampioensmenu ontwerpen en de gerechten grappige voetbalnamen geven.

Deze Lautaro Martínez kleurplaat past bij een rustige middag thuis, een voetbalfeestje of een zelfgemaakt album met spelers voor het WK 2026. De afbeelding kan na het kleuren aan de muur, in een map of op een kaart voor een vriend. Zelfs wanneer twee kinderen precies hetzelfde vel gebruiken, zullen hun resultaten heel anders worden. De één tekent een echt stadion, de ander kiest voor een veld onder water en weer iemand anders laat robots op de tribune zitten.

De bal komt nu hoog het strafschopgebied in. Lautaro kijkt omhoog, buigt zijn knieën en zoekt een plek tussen twee verdedigers. De keeper twijfelt, de supporters staan op en El Toro springt. Zijn voeten komen los van het gras, precies zoals hij vroeger op het basketbalveld in Bahía Blanca oefende. Nu ontbreken alleen nog de kleuren, de zelfgetekende tribunes en het antwoord op de spannendste vraag: wordt dit de kopbal waarmee Argentinië de grote wedstrijd op het WK 2026 wint?

Outros desenhos parecidos