Toy Story

Smarty Pants

1 weergaven 23 uur geleden

Kleurplaat van Smarty Pants met pixelogen, een digitaal scherm en genummerde knoppen

Een paar groene blokjes springen aan op het scherm. Eerst verschijnen er ogen, daarna wenkbrauwen en dan een mond die eruitziet alsof hij elk moment een slimme opmerking gaat maken. Smarty Pants heeft jarenlang uitgestaan, maar met nieuwe batterijen is deze eigenwijze gadget uit Toy Story 5 weer helemaal wakker. Op deze kleurplaat kun je zijn oude display, genummerde knoppen en opvallende wc-rolgezicht zelf inkleuren.

Het gezicht van Smarty Pants bestaat niet uit gewone ogen en een getekende mond. Alles wordt opgebouwd uit grove pixels op het papier van de rol. Door maar een paar vierkantjes te verplaatsen, kan zijn uitdrukking omslaan van verbaasd naar chagrijnig of juist heel tevreden. Dat maakt deze printbare Toy Story 5-kleurplaat geschikt om na het kleuren verder op te tekenen. Kinderen kunnen meerdere gezichten ontwerpen en uitproberen welke het beste bij zijn betweterige karakter past.

Onder de rol zit een afgerond elektronisch apparaat dat er ouder uitziet dan moderne tablets en telefoons. Aan de voorkant bevinden zich een klein rechthoekig scherm en drie opvallende bedieningsonderdelen. Links staat een knop met het cijfer 1, in het midden zit een blauwe regelaar en rechts staat een rode knop met het cijfer 2. Op een officiële afbeelding is op het scherm de tekst “SMARTY PANTS” te lezen. In andere scènes verschijnen er symbolen en digitale gezichtjes.

Wie de kleuren uit de film wil volgen, kan de rol wit of ivoorkleurig laten. De behuizing heeft een warme crèmekleur en de houder aan de zijkant is goudgeel. Zijn pixelogen lichten groen op. De linkerknop is geel tot amberkleurig, het middelste onderdeel cyaanblauw en de rechterknop rood. Deze combinatie geeft de vrij rustige basis toch een vrolijk technisch uiterlijk.

Niet alles hoeft precies hetzelfde te worden als in de film. Op een tweede uitgeprinte versie kan het apparaat bijvoorbeeld mintgroen worden, met paarse ogen en een scherm vol gekleurde tekens. Smarty Pants blijft herkenbaar door zijn rol, zijn digitale gezicht en de cijfers op het paneel. Daardoor kunnen kinderen makkelijk verschillende kleurcombinaties testen zonder dat het personage zijn typische vorm verliest.

De brede delen van de behuizing zijn prettig om met waskrijtjes of kleurpotloden te kleuren. Voor de kleine pixels, cijfers en hoekjes van het display zijn scherpe potloden of dunne viltstiften handiger. Wie liever met verf werkt, kan weinig water gebruiken en het papier eerst op wat steviger karton plakken. Zo blijft de kleurplaat vlak en worden de lijnen niet snel onduidelijk.

Smarty Pants was oorspronkelijk van Blaze. Hij is een technisch speelgoedapparaat dat haar hielp tijdens de zindelijkheidstraining. Toen Blaze hem niet meer nodig had, bleef hij jarenlang in slaapstand achter in haar oude speelgoedhok. De krasjes, vlekken en verkleurde delen op zijn kast passen bij een apparaat dat lange tijd opgeborgen is geweest.

Nieuwe batterijen brengen hem weer tot leven wanneer hij onverwacht nodig is voor een belangrijke missie. Stilletjes opstarten past alleen niet bij hem. Smarty Pants is brutaal, snel beledigd en erg overtuigd van zijn eigen kennis. Zijn Engelse naam sluit daar goed op aan. “Smarty-pants” is in het Amerikaans-Engels een plagerige naam voor iemand die zich gedraagt alsof hij alles beter weet.

Jessie en Bullseye ontmoeten hem op het terrein van Blaze. Zij zijn betrokken bij het moment waarop het vergeten apparaat weer een rol krijgt in het avontuur. Smarty Pants is ook samen te zien met Atlas en Snappy, twee andere oudere technische speeltjes van Blaze. Voor een grotere tekening kunnen kinderen daarom een speelgoedhok, een lade met oude gadgets of een stapel batterijen rondom hem tekenen. Jessie, Atlas of Snappy kunnen vervolgens een plek in dezelfde scène krijgen.

Conan O’Brien spreekt Smarty Pants in de oorspronkelijke Engelstalige versie. Regisseur Andrew Stanton koppelde de snelle, droge humor van O’Brien aan het personage nadat hij naar diens podcast was gaan luisteren. Tijdens een eerdere fase van de productie sprak Stanton zelf een tijdelijke stem in, zodat de animators alvast met de scènes konden werken.

Ook het uiterlijk begon heel anders. Een vroeg ontwerp stelde Smarty Pants voor als een echte broek, een grap die aansloot bij zijn Engelse naam. Volgens production designer Bob Pauley bood die vorm te weinig mogelijkheden om een personage een hele speelfilm lang te laten bewegen en acteren. Een stagiair met de voornaam Naomi tekende later een ontwerp waarin een wc-rol en een elektronisch apparaat werden gecombineerd. Dat idee groeide uit tot het uiteindelijke model.

Voor het digitale gezicht bestudeerde het team schermen uit de jaren tachtig, negentig en het begin van deze eeuw. Smarty Pants moest eruitzien als een oudere gadget, niet als een nieuw apparaat met een haarscherp en vloeiend beeld. Daarom zijn de pixels groot en veranderen zijn gezichtsuitdrukkingen minder soepel dan op een moderne display. Juist die beperkingen geven hem een herkenbare manier van kijken en reageren.

Met ruitjespapier is daar een extra tekenactiviteit van te maken. Elk vakje kan als één pixel dienen. Kinderen tekenen eerst twee ogen, wenkbrauwen en een mond met blokjes en nemen hun favoriete gezicht daarna over op de rol. Een hoog opgetrokken wenkbrauw maakt hem verbaasd, schuine ogen geven hem een achterdochtige blik en een brede rij vakjes verandert in een grijns.

Ook de kleine schermruimte onder zijn gezicht kan telkens iets anders laten zien. Een batterijteken past bij zijn herstart, een paar letters kunnen zijn naam vormen en een zelfbedacht symbool kan horen bij de missie die het kind voor hem verzint. De precieze werking van de knoppen 1 en 2 is niet officieel uitgelegd. Tijdens het spelen mogen kinderen daar dus zelf een functie voor bedenken, zolang het duidelijk blijft dat dit bij hun eigen verhaal hoort.

Deze Smarty Pants-kleurplaat combineert grote rustige vlakken met kleine technische details. De crèmekleurige kast is snel gevuld, terwijl het pixelgezicht, de cijfers en het display meer aandacht vragen. Na het printen kan dezelfde afbeelding daardoor zowel een gewone kleuractiviteit worden als een oefening in tekenen, tellen en het herkennen van gezichtsuitdrukkingen.