Woody uit Toy Story 5 kleuren en printen

Is Woody zijn haar aan het verliezen, of heeft niemand ooit goed naar zijn voorhoofd gekeken?

Op deze kleurplaat van Toy Story 5 is de bovenkant van zijn hoofd duidelijk zichtbaar. Daardoor valt zijn haarlijn ineens veel meer op. Er lijken maar een paar plukken over te zijn, zijn voorhoofd oogt behoorlijk groot en de bekende cowboy ziet er bijna uit alsof hij langzaam kaal wordt. Misschien komt het alleen door de manier waarop hij is getekend. Misschien was zijn haar altijd al zo en viel het gewoon minder op. Er is geen officiële verhaallijn waarin Woody zijn haar verliest. Het is vooral een grappig detail van deze afbeelding, waar kinderen tijdens het kleuren hun eigen mening over kunnen vormen.

Voor de kleurpotloden uit de etui komen, begint de activiteit daarom met kijken. Waar begint het haar precies? Is de haarlijn aan beide kanten hetzelfde? Lijkt de ruimte boven zijn wenkbrauwen groter dan normaal? Sommige kinderen zullen meteen roepen dat Woody kaal wordt. Anderen zien gewoon de vertrouwde cowboy met een paar nette bruine plukken.

De tekening kan worden afgedrukt om thuis, op school of tijdens een Toy Story-middag te kleuren. Kinderen hoeven niet meteen met zijn gele overhemd te beginnen. Ze kunnen eerst beslissen wat ze met zijn kapsel willen doen. De bestaande lijnen kunnen netjes worden gevolgd, maar er mogen ook nieuwe haren worden getekend. Een pony, krullen, grijze lokken of een enorme kuif maken van dezelfde Woody telkens een andere versie.

Met twee afdrukken wordt het nog leuker. Op het eerste vel blijft de haarlijn precies zoals hij op de kleurplaat staat. Op het tweede krijgt Woody een volle bos haar, een piepklein plukje of juist een bijna helemaal kaal hoofd. Wanneer de tekeningen naast elkaar liggen, is goed te zien hoe één klein onderdeel het hele gezicht kan veranderen.

Voor het inkleuren van het haar kan eerst een lichte bruintint worden gebruikt. Daarna zorgen een paar donkerdere, gebogen lijntjes voor extra diepte. Niemand hoeft ieder haartje afzonderlijk te tekenen. Enkele strepen langs de randen zijn al genoeg om de plukken voller te laten lijken. Wie het kale effect sterker wil maken, kan een groter deel van het hoofd ongekleurd laten en het voorhoofd met een huidskleur iets verder laten doorlopen.

Kinderen die graag gekke dingen verzinnen, kunnen alle kanten op. Woody kan een wilde bos krullen krijgen, lange bakkebaarden, een superstrakke scheiding of één eenzaam haartje boven op zijn hoofd. Een paar zilveren haren kunnen doen alsof alle spannende reddingsacties met Buzz Lightyear hem een beetje ouder hebben gemaakt. Deze kapsels horen bij de tekenopdracht en zijn geen officieel nieuw uiterlijk uit de film.

Doordat zijn hoofd zo goed zichtbaar is, springen ook andere details in het oog. De vorm van zijn oren, de boog van zijn voorhoofd, zijn wenkbrauwen en de richting waarin zijn haar loopt, zijn makkelijker te bekijken. Een ouder of leerkracht kan vragen wat er als eerste opvalt. Het antwoord hoeft niet over kaalheid te gaan. Het kan ook zijn glimlach, zijn neus of zijn verbaasde gezichtsuitdrukking zijn.

Woody is een van de bekendste speelgoedfiguren uit de films van Disney en Pixar. Hij is een pratende cowboypop met een trekkoord en was jarenlang een van de belangrijkste speeltjes van Andy. Woody probeerde de groep bij elkaar te houden en voelde zich verantwoordelijk wanneer een speelgoedvriend in de problemen kwam.

Zijn vriendschap met Buzz Lightyear begon allesbehalve rustig. Eerst waren er jaloezie, ruzie en misverstanden. Later werden Woody en Buzz trouwe vrienden die elkaar hielpen tijdens verhuizingen, ontsnappingen en reddingsacties. Ook wanneer ze het niet met elkaar eens zijn, weten ze dat ze op elkaar kunnen rekenen.

In Toy Story 5 komt Woody opnieuw dicht bij zijn oude vrienden te staan. Hij keert terug naar de kamer van Bonnie en gaat samen met Buzz op zoek naar Jessie en Bullseye, die van de rest van de groep gescheiden zijn geraakt. De bekende figuren komen weer samen, maar de wereld in de kamer is ondertussen veranderd.

Bonnie is nu 8 jaar en besteedt steeds meer aandacht aan Lilypad. Lilypad is een slimme tablet in de vorm van een kikker. Ze ziet er heel anders uit dan speelgoed met stof, naden, beweegbare armen of kleine accessoires. Ze heeft een glad scherm, digitale functies en eigen ideeën over wat goed voor Bonnie zou zijn.

Dat verschil tussen Woody en Lilypad kan in de achtergrond van de kleurplaat worden uitgewerkt. Aan de ene kant kunnen kinderen blokken, knuffels, poppen, puzzels en speelgoedauto’s tekenen. Aan de andere kant kan Lilypad verschijnen met haar groene kikkerlichaam, grote ronde ogen en een scherm in het midden.

De achtergrond hoeft geen scène uit de film na te maken. Het mag een zelfbedachte slaapkamer zijn. Misschien lijkt de kamer op die van het kind zelf. Misschien staat er een hoge speelgoedkast, ligt er een berg verkleedkleren of is er midden op de vloer een stad van kartonnen dozen gebouwd.

De opvallende haarlijn van Woody kan onderdeel worden van dat nieuwe verhaal. Lilypad maakt misschien een foto van zijn kapsel. Buzz probeert uit te rekenen of Space Rangers ook kaal kunnen worden. Jessie houdt een piepklein kammetje vast en Woody vraagt zich af waarom iedereen zo naar zijn hoofd kijkt.

Deze situaties zijn grappige ideeën om de kleurplaat uit te breiden. Ze worden niet voorgesteld als echte gebeurtenissen uit Toy Story 5. Kinderen maken hun eigen scène rond de bestaande afbeelding, zonder dat die scène onderdeel van het officiële verhaal hoeft te zijn.

Een tekstballon maakt het geheel nog levendiger. Woody kan vragen: “Heeft iemand mijn kam gezien?” Een andere mogelijkheid is: “Buzz, kijk eens niet steeds naar mijn voorhoofd!” Wie liever iets aardigs schrijft, kan kiezen voor: “Een sheriff ziet er met ieder kapsel goed uit.” Natuurlijk mogen kinderen ook zelf een zin bedenken.

Na de haren is het geruite overhemd een heel andere uitdaging. Het bekende gele overhemd van Woody bestaat uit lijnen die elkaar kruisen. Jonge kinderen kunnen het vlak gewoon inkleuren en later een paar lijnen opnieuw tekenen. Oudere kinderen kunnen proberen het patroon zichtbaar te houden en voorzichtig tussen de strepen door te kleuren.

Voor kinderen van ongeveer 6 jaar zijn de grotere vlakken vaak het prettigst. Het overhemd, de broek, het vest en de laarzen kunnen met waskrijtjes worden gekleurd. Het is niet erg wanneer een lijn verdwijnt of een stukje kleur buiten de rand komt. Het kiezen en combineren van kleuren is op die leeftijd belangrijker dan perfect binnen iedere vorm blijven.

Kinderen van 9 of 10 jaar kunnen meer tijd besteden aan de kleine onderdelen. Zij kunnen twee bruintinten in het haar mengen, de ruiten van het overhemd bewaren, voorzichtig rond de punten van de sheriffster kleuren en de riem duidelijk van de holster onderscheiden.

Juist bij deze oudere kinderen kan de haarlijn een extra tekenuitdaging worden. Door donkere schaduwen toe te voegen, lijkt het haar soms voller. Door weinig plukken te kleuren en meer huid zichtbaar te laten, lijkt Woody kaler. Zo bepaalt de manier van kleuren mede hoe de afbeelding wordt geïnterpreteerd.

Het vest met koeienvlekken is vrijer dan het geruite overhemd. Geen enkele vlek hoeft dezelfde vorm te hebben. De ene kan rond zijn, de volgende langwerpig en een derde kan eruitzien als een vorm die nergens een naam voor heeft. Dat maakt dit gedeelte prettig om te kleuren zonder steeds op rechte lijnen te hoeven letten.

Zwart en wit passen bij Woodys bekende vest. Op een tweede afdruk kunnen de vlekken echter blauw, paars, oranje of groen worden. Misschien draagt Woody in het verzonnen verhaal een speciaal vest voor een geheime speelgoedmissie.

Ook de andere kledingstukken zorgen voor afwisseling. De rode halsdoek brengt een felle kleur dicht bij het gezicht. Voor de spijkerbroek kunnen verschillende blauwtinten worden gebruikt. De riem, holster en laarzen passen goed bij lichte en donkere bruintinten. De sheriffster en de gesp kunnen geel, goudkleurig of zilverkleurig worden.

Wie Woody zo herkenbaar mogelijk wil maken, kan deze vertrouwde kleuren gebruiken. Wie liever experimenteert, mag zijn hele outfit veranderen. Een paars overhemd met groene ruiten, een blauwe halsdoek en een roze sheriffster kunnen samen een compleet nieuw kostuum vormen.

Het kind kan daarna tekenen waarvoor Woody die kleding nodig heeft. Misschien gaat hij verloren speelgoed zoeken, een feest organiseren in Bonnie’s kamer of een groep verwarde Buzz-figuren helpen. Het nieuwe kostuum en de missie zijn zelfbedacht en worden niet gepresenteerd als officiële onderdelen van Toy Story 5.

De vraag over zijn haar is ook geschikt voor een kleine stemming in de klas. Wanneer alle kleurplaten klaar zijn, kan de leerkracht vragen: “Wordt Woody kaal, of zien we zijn voorhoofd gewoon beter?” Ieder kind kiest een antwoord en wijst een detail aan dat bij die keuze past.

De resultaten zullen waarschijnlijk verschillen. Op sommige tekeningen heeft Woody extra donkere plukken en lijkt zijn haar dikker. Op andere afbeeldingen is zijn voorhoofd bewust groter gemaakt. Er is geen goed of fout antwoord. Het gaat om goed kijken en vertellen waarom iets zo lijkt.

Op een ander vel papier kunnen drie kleine hoofden van Woody worden getekend. De eerste versie houdt de haarlijn van de kleurplaat. De tweede krijgt een enorme bos haar. De derde wordt bijna helemaal kaal. Door de drie gezichten naast elkaar te bekijken, zien kinderen hoeveel invloed een kapsel heeft op een bekend personage.

Een andere opdracht kan “Het nieuwe kapsel van Woody” heten. Ieder kind tekent een andere stijl en bedenkt waarom Woody die heeft gekozen. Krullen kunnen passen bij een feest, een kort kapsel bij een reddingsactie en een enorme kuif bij een wedstrijd met Buzz.

De grap over de kale plek moet vriendelijk blijven. De bedoeling is niet om mensen met weinig haar uit te lachen. Kinderen gebruiken een opvallend detail uit de afbeelding als inspiratie om te kijken, te kleuren en te tekenen. Woody blijft dezelfde dappere en behulpzame cowboy, of hij nu veel haar, een paar plukken of helemaal geen haar heeft.

Een ander onderdeel uit Toy Story 5 kan worden gebruikt om de achtergrond drukker te maken. Er verschijnen vijftig Hi-Tech Edition-figuren van Buzz Lightyear op een strand. Ze zitten vast in de Space Ranger-modus en proberen terug te keren naar Star Command.

De Buzz-figuren zitten niet vast in een speelgoedmodus. Het grappige is juist dat ze zichzelf als echte Space Rangers gedragen en nog niet goed begrijpen dat ze speelgoed zijn. Dat verschil is belangrijk voor de situatie.

Niemand hoeft vijftig kleine Buzz-figuren te tekenen. Twee of drie zijn al genoeg. Eén kijkt naar de lucht, één wijst de verkeerde kant op en een derde bestudeert verbaasd de haarlijn van Woody. Met verschillende houdingen en gezichten verandert de achtergrond in een klein zoekspel.

Lilypad kan in een andere hoek een bericht op haar scherm laten zien. Kinderen kunnen een plattegrond, een muzieksymbool, een boodschap voor Bonnie of een kikkericoon tekenen. Door haar grote ogen en groene kikkerachtige vorm blijft ze herkenbaar en lijkt ze niet op een gewone rechthoekige tablet.

Het contact tussen Woody en Lilypad kan ook aanleiding zijn voor een gesprek over verschillende manieren van spelen. Het hoeft geen discussie te worden waarin speelgoed goed en schermen slecht zijn. Een leukere vraag is: “Wat kan Woody aan Lilypad leren, en wat kan Lilypad aan Woody leren?”

Woody kan laten zien hoe je met kartonnen dozen, blokken en poppetjes een heel dorp bedenkt. Lilypad kan muziek zoeken, een woestijnlandschap tonen of informatie vinden die de speelgoedvrienden tijdens een missie nodig hebben.

Die ideeën kunnen meteen worden getekend. Woody bouwt bijvoorbeeld een westernstad van dozen, terwijl Lilypad een landschap op haar scherm laat zien. Buzz gebruikt het scherm als kaart en Jessie organiseert een spel voor Bonnie. Het is een eigen verzonnen tafereel dat niet letterlijk in de film hoeft voor te komen.

Onder de rechterlaars van Woody staat een ander bekend detail: de naam “ANDY”. Wanneer de zool op de afbeelding zichtbaar is, kunnen kinderen de letters zoeken en er voorzichtig omheen kleuren. Als de onderkant van de laars niet te zien is, kan er in een hoek van het papier een losse cowboylaars worden getekend.

“ANDY” schrijven houdt de band met Woodys vroegere eigenaar zichtbaar. Het kind kan ook zijn eigen naam gebruiken en doen alsof Woody in een nieuwe speelgoedkamer terechtkomt. Een verzonnen naam kan het begin zijn van een heel nieuw verhaal.

Voor deze kleurplaat zijn geen bijzondere materialen nodig. Gewoon A4-papier, kleurpotloden en waskrijtjes zijn voldoende. Viltstiften kunnen worden gebruikt voor de rode halsdoek, de sheriffster of een paar donkere haarplukken. Een extra vel onder de afbeelding beschermt de tafel wanneer de inkt door het papier heen komt.

Een puntenslijper is handig voor het ruitpatroon, de punten van de ster, losse haren en letters op de laars. Voor grote stukken zijn stompe krijtjes vaak juist prettiger. Door verschillende materialen te gebruiken, blijft de opdracht afwisselend.

Wanneer de kleurplaat bijna af is, kunnen kinderen nog één keer naar het hoofd van Woody kijken. Lijkt hij nog steeds kaal? Hebben de donkere lijnen het haar voller gemaakt? Heeft hij ondertussen een pony, krullen of een compleet nieuw kapsel gekregen?

Dat kleine raadsel maakt deze kleurplaat bijzonder. Het geruite overhemd, het vest met koeienvlekken en de sheriffster zijn vertrouwd, maar de duidelijke haarlijn nodigt uit om langer te kijken en iets toe te voegen.

Het ene kind houdt zich aan de bestaande tekening. Een ander geeft Woody een gigantische kuif. Weer iemand anders besluit dat deze sheriff zonder veel haar net zo goed op avontuur kan. Daarna blijven nog een paar keuzes over: welke naam komt op de laars, wat zegt Woody in de tekstballon en welke missie begint buiten de lijnen van het papier?

Gustavo Bernardo

Op slechts 5 jarige leeftijd veranderde Gustavo een eenvoudige vraag om kleurplaten uit te printen in een idee dat vandaag kinderen inspireert in meer dan 150 landen.
Zo ontstond Imprimivel.com, een project dat samen met zijn vader, Jean Bernardo, werd opgericht om kleur, fantasie en plezier te verspreiden in 10 verschillende talen, met een potentieel bereik van meer dan 800 miljoen kinderen over de hele wereld.

Vandaag is Gustavo verantwoordelijk voor de selectie van de inhoud. Met veel enthousiasme kiest hij thema’s en personages die andere kinderen laten glimlachen, altijd onder de redactionele begeleiding van zijn vader, die de ideeën van zijn zoon werkelijkheid maakt.

Outros desenhos parecidos