Bonnie odadan çıkar çıkmaz Lilypad’ın ekranında kocaman bir soru belirdi: “Bir oyuncak, internet olmadan ne kadar eğlenebilir?” Woody şapkasını düzeltti, Buzz Lightyear sorunun uzay görevleriyle ilgili olup olmadığını anlamaya çalıştı, Jessie hiç düşünmeden “Hem de çok eğlenir” dedi. Rex ise internetin gitmesiyle odadaki ışıkların da söneceğini sanıp yavaşça yatağın altına saklandı. Tam o sırada ekran karardı. Lilypad ilk kez hiçbir oyun açamıyor, hiçbir resim gösteremiyor ve kimseye ne yapacağını söyleyemiyordu. İşte Toy Story 5 dünyasına katılan bu ilginç tablet karakteri asıl macerasına tam da böyle bir anda başlayabilir. Şimdi Lilypad’ın karşısında dokunmatik bir ekran değil, boyanmaya hazır bembeyaz bir sayfa var. Bu kez düğmelere basan o değil. Renkleri, hikâyeyi ve olacakları çocuklar seçiyor.
Lilypad, Bonnie’nin odasındaki diğer oyuncaklara pek benzemiyor. Woody bir kovboy hikâyesinin içine dalmak için Bonnie’nin hayal gücünü bekler. Buzz, koltuğu bir uzay gemisine çevirecek sihirli cümleyi duymak ister. Jessie için birkaç yastık, bir yarış pistinin başlamasına yeter. Lilypad ise ekranını açar ve eğlenceyi hemen karşısına getirir. Renkler, sesler, oyunlar ve hareket eden görüntüler bir anda belirir. Çocuğun bir şey düşünmesine vakit kalmadan yeni bir seçenek ortaya çıkabilir. Bu durum Lilypad’ı güçlü ve dikkat çekici yapar, fakat kâğıt üzerindeki Lilypad resmi ona çok farklı bir oyun öğretir.
Boyama sayfasında hiçbir şey kendiliğinden olmaz. Lilypad’ın gözleri hangi renkte olacaksa buna çocuk karar verir. Gövdesi yeşil, mor, mavi, pembe ya da rengârenk olabilir. Ekranında bir uzay haritası, komik bir kurbağa, kayıp oyuncakların listesi veya yalnızca kocaman bir gülümseme bulunabilir. Lilypad Toy Story 5 boyama sayfası, karakteri filmdeki görünüşüyle sınırlamak zorunda değildir. Bir çocuk onu çilek desenli yapabilir. Başka biri turuncu benekler ekleyebilir. Bir diğeri ekranın ortasına şapkalı bir dinozor çizebilir. Lilypad bütün interneti arasa bile aynı resmi bir daha bulamayabilir.
Belki de Lilypad bu duruma önce biraz şaşırırdı. Bir tablet, dokunulduğunda belirli bir komut almaya alışkındır. Bir simgeye basılır ve sonuç ekranda görünür. Boyama sırasında işler o kadar düzenli ilerlemez. Çocuk yeşil kalemi alır, iki çizgi boyar, sonra fikrini değiştirip sarıya geçer. Bir çizgi sınırın dışına taşar ve aniden bir ışık huzmesine dönüşür. Küçük bir leke, yıldız olur. Ekranın kenarındaki boşluk, minik bir kapı hâline gelir. O kapının arkasında ne olduğu ise ancak yeni bir çizgi çekildiğinde anlaşılır.
Lilypad için bu biraz karışık, çocuklar içinse çok eğlencelidir. Çünkü resim yaparken her şeyi önceden bilmek gerekmez. Bazen en güzel fikir, yanlışlıkla çizilen bir şekilden çıkar. Eğri bir çizgi nehir olabilir. Yuvarlak bir leke gezegene dönüşebilir. Üç küçük nokta, gece gökyüzündeki yıldızlar olur. Lilypad’ın ekranına çizilen anlamsız bir şekil bile yeni bir oyunun işareti sayılabilir.
Düşünsene, Lilypad’ın ekranında bir anda kocaman bir kırmızı düğme beliriyor. Üzerinde hiçbir yazı yok. Woody düğmeye dokunulmaması gerektiğini söylüyor. Buzz bunun gizli bir uzay kapısını açabileceğini düşünüyor. Jessie çoktan düğmenin yanına gelmiş bile. Rex, odanın patlayacağından emin olduğu için battaniyenin altına giriyor. Forky ise düğmenin güzel bir çöp kutusu resmi olabileceğini söylüyor. Bu sahneyi çocuğun kendisi çizebilir. Lilypad’ın çevresine oyuncakları ekleyebilir, yüz ifadelerini boyayabilir ve kırmızı düğmeye basıldığında ne olduğunu başka bir kâğıtta gösterebilir.
Belki düğme odadaki bütün çorapları havaya uçurur. Belki yatağın altında gizli bir tünel açılır. Belki de hiçbir şey olmaz ve Jessie hayal kırıklığına uğrar. Sonra Woody bir hikâye uydurur. Düğmenin yalnızca cesur oyuncakların görebildiği bir haritayı açtığını söyler. Buzz hemen göreve hazırlanır. Rex cesur olup olmadığını sorar. Forky de haritanın çöpe giden yolu gösterip göstermediğini merak eder.
Lilypad tablet bu oyunda haritayı gösterebilir, fakat yolculuğu çocuk çizer. Kâğıdın bir köşesinde tünel başlar. Yol kitapların arkasından geçer, oyuncak kutusunun altından devam eder ve pencerenin yanındaki büyük saksıya ulaşır. Saksının içinde minik bir oyuncak şehri olabilir. Evler renkli bloklardan, yollar kurşun kalemlerden ve köprüler cetvellerden yapılmıştır. Şehrin ortasında kayıp düğmelerin saklandığı bir kule bulunur.
Woody şehirde kaybolan şapkasını arar. Jessie dar sokaklarda yarış düzenler. Buzz çatılardan birini iniş alanı ilan eder. Rex, oyuncak bir kertenkele görünce şehrin çok tehlikeli olduğunu söyler. Forky ise kartondan yapılmış çöp kutusunu görür görmez taşınmaya karar verir. Lilypad herkese doğru yolu anlatmaya çalışır, fakat kimse aynı yere gitmek istemez. Ekrandaki harita sürekli değişir.
Bir çocuk bu şehri Lilypad çiziminin etrafına ekleyebilir. İsterse binaları yamuk yapar, pencerelere gülen yüzler çizer ve şehrin gökyüzünü mor boyar. Sokakların ortasında dondurma yiyen robotlar olabilir. Bir otobüs yerine yürüyen bir ayakkabı kullanılabilir. Trafik ışıkları kırmızı, sarı ve yeşil yerine pembe, mavi ve turuncu yanabilir. Burada gerçek dünyadaki kurallar geçerli değildir. Kâğıtta, çocuğun aklına gelen her şey yer bulabilir.
Lilypad adı, İngilizcede su üzerinde duran nilüfer yaprağını hatırlatır. Bu yüzden Lilypad resmi kolayca masalsı bir gölete taşınabilir. Çocuk arka planı mavi ve yeşile boyar, büyük yuvarlak yapraklar çizer ve aralarına küçük balıklar ekler. Lilypad göletin ortasında oturur. Ekranını merak eden bir kurbağa yaklaşıp ayağıyla dokunmaya çalışır. Bir yusufçuk gözlerinin üstünden geçer. Minik bir salyangoz, ekranın diğer ucuna ulaşmak için bütün gün yürür.
Woody kâğıttan bir kayığa biner ve şapkasının ıslanmaması için uğraşır. Jessie yaprakların üzerinden zıplayarak ilerler. Buzz, göleti uzak bir gezegendeki dev okyanus sanır. Rex kıyıda kalır, çünkü suda hareket eden küçücük bir iribaş onu korkutmuştur. Forky, sazların arasında plastik bir bardak bulur ve bunun bugüne kadar gördüğü en güzel ev olduğunu söyler.
Lilypad, göleti geçmek için en kısa yolu hesaplar. Jessie daha eğlenceli olduğu için başka bir yoldan gider. Woody suya düşen bir böceği kurtarmak için durur. Buzz, güneşin yansımasını uzay sinyali zannedip peşinden uçar. Rex bir kurbağa sesini duyunca başladığı yere geri döner. Forky plastik bardağın içine yerleşmiştir ve artık hiçbir yere gitmek istemez. Lilypad’ın düzgün planı bozulur, fakat oyuncaklar harika vakit geçirir.
Bu, Lilypad için yepyeni bir deneyim olabilir. Bir planın bozulması, oyunun bittiği anlamına gelmez. Çocukların oyunlarında kurallar sık sık değişebilir. Yastıklardan yapılan kale bir anda fırına dönüşür. Oyuncak tren, denizaltı olur. Dinozor, kötü karakter olmaktan vazgeçip kek yapan aşçıya dönüşür. Kimse oyunu kapatıp yeniden başlatmaz. Hikâye olduğu yerden başka bir yöne gider.
Lilypad’ı boyarken çocuklar ekranına oyuncaklar için hazırlanmış uygulamalar da çizebilir. Woody’nin şapkasını bulan bir simge olabilir. Jessie için hızlı yarış yolları hazırlayan bir düğme eklenebilir. Buzz, yıldız haritası ister. Rex, korkutucu sesleri azaltan büyük bir butona ihtiyaç duyar. Forky’nin uygulaması ise evdeki plastik kaşıkları, kâğıt parçalarını, kapakları ve boş kutuları bulur.
Ekranda çorap şeklinde bir simge de bulunabilir. Bu uygulama kaybolan çorapların yerini gösterir. Bir ayak izi, Bonnie’nin odaya yaklaştığını haber verir. Kurbağa resmi, gölet modunu açar. Yıldız işareti, uzay görevini başlatır. Kurabiye simgesi mutfağa giden en kısa yolu gösterir, fakat Woody bunun yalnızca özel günlerde kullanılabileceğini söyler.
Çocuk, bütün bu küçük simgeleri istediği renklerle boyayabilir. Hatta her renge başka bir anlam verebilir. Yeşil, Lilypad’ın meraklı olduğunu gösterir. Sarı, yeni bir fikrin geldiği anlamına gelir. Kırmızı, pilin azaldığını haber verir. Mavi, uzay modudur. Mor, gizli bir mesajın saklandığını anlatır. Bu kurallar yalnızca resmi yapan çocuğa ait olabilir.
Lilypad’ı boyamak için kuru boya kalemleri, keçeli kalemler, pastel boyalar veya uygun kâğıt kullanıldığında sulu boyalar tercih edilebilir. Kuru boyalar küçük alanlarda yumuşak geçişler oluşturur. Keçeli kalemler ekranı canlı gösterir. Pastel boyalar geniş alanları hızlıca doldurur. Boya kullanmak isteyen çocuklar, bir yetişkin yardımıyla masayı koruyabilir ve gökyüzünü, göleti veya Bonnie’nin odasını geniş fırça hareketleriyle renklendirebilir.
Resmin bir oturuşta bitmesi gerekmez. Bir çocuk bugün yalnızca Lilypad’ın gözlerini ve ekranını boyar. Ertesi gün gövdesine desenler ekler. Başka bir gün arka plana bir kapı çizer. Kapının arkasında şarkı söyleyen bir salyangoz yaşayabilir. Salyangozun başında Woody’nin kayıp şapkası bulunabilir. Hikâye, çocuk tekrar kâğıdın başına her geldiğinde biraz daha büyür.
Lilypad boyama sayfasını yazdırmak, yağmurlu bir günde, okuldan sonraki sakin bir saatte veya ekranlardan biraz uzaklaşmak istenen bir zamanda güzel bir etkinlik olabilir. Hazırlık için çok fazla şeye gerek yoktur. Kâğıt masaya konur, boyalar çıkarılır ve çocuk istediği yerden başlar. Bir yetişkin renkleri seçmek yerine küçük sorular sorabilir. Lilypad’ın ekranında ne var? Rex neden saklanıyor? Woody hangi eşyayı arıyor? Forky neden şarj kablosunu kafasına takmış?
Şarj kablosu gerçekten de çok komik bir maceranın başlangıcı olabilir. Lilypad’ın pili yüzde bire düşer. Ekranı kararır, sesi yavaşlar ve oyuncaklar telaşlanır. Woody kabloyu oyuncak kutusunda arar. Jessie perdelerin arkasına bakar. Buzz prizi ciddi bir uzay cihazı gibi inceler. Rex daha önce yerde uzun bir şey gördüğünü söyler, fakat gördüğü kendi kuyruğudur. Forky ise fişi taç sanıp kafasına geçirmiştir.
Oyuncaklar prize ulaşmak için kitap yığınını aşmak, sandalyenin altından geçmek ve elektrik süpürgesinin yanından yürümek zorundadır. Süpürge çalışmıyordur, fakat Rex yine de ondan uzak durur. Jessie çok hızlı gider. Buzz küçük bir ışık görünce rotadan çıkar. Woody geride kalan arkadaşlarını toplar. Forky parlak bir ambalaj bulup görevi unutur.
Prize vardıklarında kablonun kısa olduğunu fark ederler. Lilypad duvarın yanına ulaşamaz. Bu noktada çözümü çocuk çizebilir. Uzun kollu bir robot gelip Lilypad’ı taşıyabilir. Enerji veren sihirli bir çiçek açabilir. Oyuncak tren onu prize götürebilir. Ayakları olan komik bir pil odanın karşısından koşarak gelebilir. Belki de Buzz, karton ve bloklarla yeni bir şarj istasyonu kurar.
Kâğıt üzerinde eksik olan her şey çizilebilir. Lilypad’ın uçması gerekiyorsa kanat eklenir. Yol kapalıysa köprü yapılır. Rex karanlıktan korkuyorsa gökyüzüne büyük bir yıldız çizilir. Çocuğun fikri gerçek hayatta mümkün olmayabilir, fakat oyun dünyasında gayet güzel çalışabilir.
Lilypad, Bonnie’nin odasında bir yetenek yarışması da düzenleyebilir. Ekranında renkli yıldızlar görünür. Woody kovboy hikâyesi anlatır. Jessie oyuncak blokların arasından hızla geçer. Buzz bir yastığın üzerine havalı biçimde inmeye çalışır, fakat çamaşır sepetine düşer. Rex tek bir nota söyler ve kendi sesinden korkar. Forky, kapak koleksiyonunu gösterir ve birinci olduğundan emindir.
Çocuk bu sahnenin etrafına balonlar, ışıklar, seyirciler ve kâğıt parçaları çizebilir. Lilypad puan vermeye çalışır, fakat her gösteri farklı bir şekilde eğlencelidir. Sonunda ekranında herkes için kocaman bir yıldız çıkar. Forky yere düşen renkli kâğıtları toplamaya başlar, çünkü ona göre hiçbir kâğıt parçası boşa gitmemelidir.
Boyama bittikten sonra hikâye başka bir sayfada çizgi romana dönüşebilir. İlk karede Lilypad Bonnie’nin odasına gelir. İkinci karede herkes ekranına bakar. Sonraki karede internet bağlantısı gider. Lilypad hangi oyunu açması gerektiğini sorar. Woody, hazır oyun yerine kendi hikâyelerini uydurmalarını teklif eder. Jessie, herkesin aklına gelen en tuhaf şeyi söylemesini ister.
Lilypad biraz düşünür ve Ay’da gözleme yapan dev bir kurbağa fikrini ortaya atar. Buzz, Ay görevini çok sever. Woody tarifi çalmaya çalışan bir kovboy ekler. Jessie kovalamaca başlatır. Rex kurbağanın dişleri olup olmadığını sorar. Forky, gözlemenin plastik bir tabakta servis edilip edilmediğini merak eder. Birkaç dakika içinde hiçbir ekranda bulunmayan yepyeni bir oyun oluşur.
Lilypad belki de bu şekilde hayal kurmayı öğrenir. Her şeyi hazır hâlde göstermesi gerekmediğini fark eder. Küçük bir başlangıç, arkadaşlarının elinde büyüyebilir. Woody hikâyeyi değiştirir, Jessie hız katar, Buzz macerayı uzaya taşır, Rex yanlışlıkla korkunç bir canavar ekler. Forky de mutlaka çöple ilgili bir fikir bulur.
Toy Story 5 Lilypad karakteri, teknolojiyle gelen oyunlar ve çocukların kendi kendine kurduğu dünyalar arasında ilginç bir yerde durur. Lilypad resim, ses ve oyun gösterebilir. Woody ve arkadaşları ise sıradan bir kutudan bile büyük bir macera çıkarabilir. İkisi birlikte oynadığında daha farklı fikirler doğabilir. Lilypad harita gösterir, Woody keşif ekibi kurar. Müzik açar, Jessie dans hazırlar. Ekran ışığını kullanır, Buzz yatağın altındaki gizli bölgeyi araştırır.
Boyanan Lilypad resmi, odanın duvarına asılabilir, buzdolabına tutturulabilir veya Toy Story 5 resimleri için ayrılmış bir dosyada saklanabilir. Bir yetişkin yardımıyla dikkatlice kesilip kartona yapıştırılırsa oyuncak figür hâline gelebilir. Ayakkabı kutusu Bonnie’nin odasına, temiz kapaklar sandalyelere, kumaş parçaları halılara dönüşebilir.
Aynı Lilypad çizimini birkaç çocuk yazdırsa bile sonuçlar birbirine benzemez. Bir Lilypad gölette yaşar. Bir başkası uzay gemisi kullanır. Diğeri kayıp boya kalemlerini arayan bir dedektiftir. Başka bir Lilypad oyuncak okulunda öğretmen olabilir. Resimler yan yana asıldığında tek bir karakterden ne kadar çok hikâye çıkabileceği görülür.
Bu Lilypad boyama sayfası tamamlanmış bir macera sunmaz. Çocuk renkleri, mekânı ve olayları seçer. Resmi boyayabilir, arka planı çizebilir, ayrıntıları renklendirebilir ve sayfayı yazdırdıktan sonra istediği kadar yeni fikir ekleyebilir. Lilypad birçok oyunu tanıyor olabilir, fakat bu kâğıtta hangi maceranın başlayacağını bilemez. Cevap, çocuğun elini uzatıp ilk boya kalemini seçtiği anda ortaya çıkacaktır.
